Wereldwijd is een borstverkleining een van de meest populaire operaties. Het doel van dit literatuuronderzoek is om de omvang van deze situatie te benadrukken door de veranderingen en ontwikkelingen sinds de eerste toepassing ervan bloot te leggen. Turkije is een land waar internationale patiënten kiezen voor een borstverkleining. Een van de belangrijkste redenen zijn financiële voordelen, maar de Turkse cultuur is een andere reden. In de Turkse cultuur worden grote borsten niet beschouwd als een symbool van schoonheid en sexappeal; buitensporig grote borsten worden eerder gezien als een lichaamsafwijking en een oorzaak van sociale en psychologische problemen. Patiënten melden zich aan bij privéziekenhuizen en willen kleinere borsten vanwege gezondheidsproblemen, maar een borstverkleining verbetert ook het esthetische uiterlijk en het comfort van de patiënt. Het doel van deze studie is om de achtergrond van vrouwen die een borstverkleining in Turkije willen, te presenteren door de literatuur van het begin tot het heden te evalueren.
Historische achtergrond en ontwikkeling van borstverkleining in Turkije
Borstregulatie en -diagnose zijn geen nieuwe problemen in onze samenleving, en borstomvang is al sinds de oudheid een belangrijk kenmerk voor vrouwen vanwege trends op het gebied van kleding, mode en sociaal-culturele factoren. Er zijn vóór 1940 geen publicaties over dit onderwerp beschikbaar in het Ottomaanse Rijk en de Turkse Republiek. Dit kan worden geïnterpreteerd als weinig belangstelling voor anatomische en chirurgische onderzoeken naar borsten in onze cultuur. Het is niet mogelijk om toegang te krijgen tot voldoende gegevens voor onderzoek vanwege de status van vrouwen in de samenleving en de privacy van het lichaam. De eerste lokale huidimplantatie met een vliesachtige borstamputatie werd in 1936 in Turkije uitgevoerd. De Turkse vrouwenborst werd in 1966 gedefinieerd en cosmetische voorkeuren met betrekking tot de borst werden in 1984 gedefinieerd.
Hoewel er gegevens over dit onderwerp zijn uit 1922, zijn er geen gegevens over borstverkleiningsoperaties in Turkije vóór 1960. De eerste borstverkleiningsoperatie die werd uitgevoerd met de techniek die in dezelfde periode in de wereld gangbaar was, werd in 1961 in Istanbul gerapporteerd. Tot de jaren tachtig waren al deze onderzoeken vanuit het oogpunt van pedikelborstverkleining en borstlift, en borstverkleining in de zin die we nu kennen was niet mogelijk vanwege de borst. Volgens ons literatuuronderzoek werd de eerste mammoplastiek met reductie in 1978 gepubliceerd. Vervolgens werd in 1983 belangstelling voor borstverkleining gepresenteerd. Er zijn geen studies gerapporteerd in een poging om de eerste voorbeelden van borstverkleinende operaties in Turkije in 1982 te identificeren. Omdat sinds 1990 nieuwe technieken zijn ontwikkeld die de risico's van chirurgische ingrepen verminderen, de complicaties die kunnen optreden na de operatie verminderen en een betere kwaliteit van leven bieden, zijn artsen serieuzere inspanningen op dit gebied gaan leveren en is er een aanzienlijke weerstand ontstaan. In Turkije zijn er zelfs verenigingen over dit vakgebied ontstaan. Om deze reden werden respectievelijk in 2008 en 2016 verenigingen opgericht die zich bezighouden met esthetische chirurgie. Hoewel Turkije vandaag de dag wordt beschouwd als een leider op het gebied van zowel esthetische chirurgie als reconstructieve chirurgie, is het dat welgeen feit dat in twijfel kan worden getrokken.
Huidige trends en technieken op het gebied van borstverkleiningen in de Turkse medische praktijk
Borstverkleining is een veel voorkomende en effectieve operatie die wordt uitgevoerd voor de behandeling van symptomen die ontstaan als gevolg van te grote borsten, waardoor kleinere, meer esthetische en jonger uitziende borsten worden verkregen. In Turkije wordt borstverkleining uitgevoerd door specialisten met behulp van verschillende chirurgische technieken en behandelmethoden. Dit heeft tot doel deze praktijk te evalueren, de huidige trends op het gebied van borstverkleining en de vooruitgang en veranderingen in de behandeling te bespreken door de huidige literatuur te scannen en onze praktijk, die sterk wordt beïnvloed door jonge patiënten uit het buitenland, te delen.
De discussie benadrukt dat tevredenheid na een borstverkleining niet alleen wordt bereikt door de borst te verkleinen, maar ook door het hele lichaam vorm te geven in overeenstemming met de natuurlijke anatomie en de vetweefselverhouding van de patiënt. Als gevolg hiervan zijn de belangrijkste principes die de vorm bepalen het behoud van het bovenste deel van de borsten en hun volheid door ze op te tillen. Technisch gezien wordt dit bereikt door slechts een paar reductieve operaties, zoals een superieure pedikel, periareolaire dermale suspensie en omgekeerde T-incisie of T-omgekeerde L-incisie. Acute cellulitis ontwikkelt zich niet zo vaak in grote borsten rond de implantaten die tussen het borstklierweefsel en de borstspier zijn geplaatst bij patiënten met borstklierptosis.
Daarom wordt de spanning die op de borstspier moet worden uitgeoefend aanzienlijk verminderd en treedt er bijgevolg geen schade aan de spier op. In de loop van de tijd hebben we met succes gecombineerde, gemengde technieken ontwikkeld om operaties te verminderen, die vaak bestaan uit het plaatsen van een vreemd voorwerp in ontwikkelingsstoornissen en asymmetrieën van mammoplastiek, zoals verkleining en lift. Bij jongere patiënten wordt over het algemeen eerder begonnen met een mammoplastiekoperatie, met minder invasieve correctieoperaties. Tegenwoordig is het aantal jonge patiënten dat behandeling zoekt in dit opzicht steeds groter geworden, zowel wereldwijd als in ons land, een feit dat ervaren plastisch chirurgen en deskundigen benadrukken in hun eigen groepen en bijeenkomsten.
Hieronder staan de huidige trends die we in onze praktijk implementeren voor de behandeling van borstverkleining, die geleidelijk minder invasief wordt en meer in lijn komt met nieuwe cosmetische doelen. Onze aanpak is gebaseerd op een individueel en patiëntspecifiek behandelplan. We vergelijken onze patiëntenbevindingen ook met de gegevens in de literatuur om de kenmerken van onze patiëntenpopulatie te analyseren.
Patiëntselectiecriteria en preoperatieve overwegingen
Patiëntselectie is een van de belangrijkste succesfactoren bij een borstverkleining. Er moet rekening worden gehouden met de moeilijkheden bij het maken van de noodzakelijke incisies en het bereiken van de gewenste wondgenezing bij patiënten met ruim gestrekte borsten, het grotere risico op tepelverlies bij het verminderen van de bloedtoevoer naar het klierweefsel, en de langere hersteltijd bij patiënten met een slechte algemene gezondheidstoestand. Tijdens de preoperatieve planning wordt er ook rekening mee gehouden dat de patiënt realistische verwachtingen heeft over het esthetische uiterlijk van de borstwand. Tijdens het hele selectieproces omvatten de criteria comorbiditeit, de leeftijd en mentale toestand van de patiënt, het lichaamsgewicht en de grootte van de borst die moet worden verkleind in verhouding tot het lichaamsgewicht, evenals de relevante aanwezigheid van huidpathologie, seksuele functie en farmacologische gegevens.die kunnen bijdragen aan borsthypertrofie.
Patiënten met een voorgeschiedenis van tabaksgebruik, een zwaarder lichaamsgewicht en een gelijktijdig bestaande diabetes mellitus of coronaire hartziekte hebben een grotere kans op vertraagde wondgenezing, wondcomplicaties en andere postoperatieve problemen, vergeleken met degenen die deze bevindingen niet in hun medische geschiedenis hebben. Zoals bij elke electieve operatie moet het relatieve risico van een beoogde procedure goed worden geanalyseerd op basis van het waargenomen voordeel voor de patiënt. Tijdens preoperatieve evaluatie zijn een uitgebreide medische geschiedenis en lichamelijk onderzoek belangrijk.
De verwachtingen van de patiënt en het esthetische inzicht van de chirurg moeten compatibel zijn. Een indrukwekkend resultaat van een borstverkleining betekent niet voor elke patiënt hetzelfde. In plaats van een bepaald borstcupvolume aan te bevelen, moeten chirurgen zich concentreren op de wensen van de patiënt. Met name de klachten van patiënten over lichaamsfuncties en dagelijkse activiteiten moeten in detail worden besproken. Om de maximale hoeveelheid weefsel te schatten, is het noodzakelijk om de maximale borstbreedte, de afstand tussen de inkeping en de tepel van het borstbeen en de afstand tussen de borstplooi en de tepel te meten. Dit is in de eerste plaats een van de verantwoordelijkheden van de arts. De betrokkenheid van chirurgen bij zoiets eenvoudigs als gewichtsbeheersing resulteert vaak in een gewichtsverlies van wel 10% van het oorspronkelijke lichaamsgewicht, wat de stemming van zorgverleners ten goede komt en de incidentie van complicaties op de korte en lange termijn vermindert. Geïnformeerde toestemming is essentieel.
Postoperatieve zorg en langetermijnresultaten
De postoperatieve periode vereist uiterste zorg om optimale resultaten te verkrijgen. De typische hersteltijd is 2 weken, en het kan tot 6 tot 12 maanden duren voordat de borsten weer normaal zijn. De meeste complicaties die optreden tijdens de postoperatieve periode houden verband met onjuiste wondverzorging. De meeste van deze complicaties kunnen worden vermeden en kunnen met de juiste zorg worden behandeld. Voor een probleemloze postoperatieve periode krijgen patiënten de instructie om gedurende drie weken na de operatie geen zware lasten te dragen of overmatig te sporten.
Ze kunnen dan terugkeren naar hun normale levensstijl, behalve zwaar tillen of krachtig huishoudelijk werk in de eerste 6 tot 12 weken. Patiënten moeten gedurende 2 à 3 weken zonlicht, zwembaden en de zee vermijden totdat het herstelproces is voltooid, en ze moeten vooral voorzichtig zijn rond zwembadwater, omdat infecties kunnen optreden. Patiënten moeten gedurende ten minste zes maanden na de operatie zonnebrandcrème en verzachtende middelen voor hun littekens gebruiken. Vanwege hun BMI hebben patiënten met reeds bestaande aan obesitas gerelateerde ziekten mogelijk meer postoperatieve zorg nodig. Vijf tot zeven dagen na de operatie wordt een geschikte vervolgafspraak gemaakt om de drains te verwijderen en om de genezende weefsels en het ziekteverloop te onderzoeken. Patiënten worden vervolgens elke vier weken uitgenodigd voor een regelmatige langetermijnfollow-up om de voortgang te volgen.
Complicaties van de reconstructieve reductie-mammaplastiek moeten onder controle worden gehouden. De twee meest cruciale problemen bij de wondgenezing zijn vetnecrose en oppervlakkige epidermolyse. Wondproblemen kunnen optreden als gevolg van overmatige spanning en onvoldoende huidbedekking. Patiënten moeten op de juiste manier worden behandeld om complicaties te voorkomen. Vrouwen die een borstverkleining hebben ondergaan, hebben een grotere aanpassing op psychologisch niveau laten zien. Leeftijd en gezondheidstoestand zijn factoren die de uitkomst op de lange termijn beïnvloeden, waarover de meningen verschillen. Een paar onderzoeken hebben aangetoond dat functionele en cosmetische verbeteringen mogelijk zijnafname na een borstverkleining bij oudere vrouwen. Een verminderde ademhalingstevredenheid wordt tot op zekere hoogte waargenomen bij vrouwen die een ongezonde levensstijl handhaven. Er zijn nogal weinig onderzoeken naar de kwaliteit van het leven en de tevredenheid op de lange termijn.
Een jaar na de borstverkleining voelen de meeste vrouwen zich op hun gemak met de verbetering op psychologisch niveau. Eén op de twee jonge patiënten die een psychologisch comfortonderzoek ondergingen, was volledig tevreden met de resultaten. In dezelfde periode werd hetzelfde percentage bereikt door een groep oudere patiënten. Een belangrijk onderdeel van het risicobeheer voor borstverkleining omvat postoperatieve zorg en langetermijnresultaten in een geschikte omgeving. Er zijn veel factoren die bijdragen aan het bepalen van de optimale hoeveelheid te verwijderen borstweefsel. Deze factoren omvatten de antropometrische kenmerken van de patiënt, de elasticiteit van de huid, de positie van de borst, de hoeveelheid weefsel die moet worden verwijderd en de technieken die bij borstverkleining worden gebruikt. Een verkeerde beoordeling van een van deze factoren kan leiden tot ontevredenheid over de chirurgische resultaten en kan de fysieke integriteit van de patiënt in gevaar brengen.