Gynaecomastie

Welkom bij onze uitgebreide gids over gynaecomastie. Als u algemene informatie over gynaecomastie zoekt, is dit de ideale plek om te beginnen. We bespreken wat gynaecomastie is en de oorzaken ervan, of en/of wanneer behandelingen nodig zijn, behandelingsopties voor mannen die deze nodig hebben, wat u kunt verwachten als u een operatie moet ondergaan en welke resultaten mogelijk zijn als gevolg van een operatie.

Wat is gynaecomastie?

Gynaecomastie is een medische term voor een aanzienlijke borstvergroting bij mannen. Het kan één of beide borsten aantasten. Gynaecomastie kan mannen in zeer korte tijd net als vrouwen borsten geven. Het borstweefsel bij mannen en jongens zwelt op en wordt groter en steviger, waardoor het lijkt op vrouwelijke borsten. Meestal kan dit een goedaardige aandoening zijn die veel schaamte veroorzaakt. Soms kan het borstweefsel behoorlijk gevoelig worden bij aanraking. De borst zwelt op als gevolg van een abnormale hoeveelheid weefsel in de borstklieren (klieren zijn verantwoordelijk voor het maken van melk nadat een vrouw een baby heeft gekregen) en creëert een gefeminiseerde vorm met een schijnbaar extra uitstekende tepel.

Wat is gynaecomastie?

Bij gynaecomastie, terwijl de mannelijke voortplantingsorganen en geslachtskenmerken in het algemeen aanwezig zijn, vindt borstgroei plaats zoals bij vrouwen. Bij sommige aandoeningen is er ook een toename van de borstkas. In dergelijke gevallen wordt de aandoening pseudogynaecomastie genoemd.

De ophoping van vet in de borstspier is de onderliggende oorzaak. Bij pseudogynaecomastie veroorzaakt de groei van de stapel een toename van de borstomtrek. Over het algemeen wordt een dergelijke toename niet waargenomen bij gynaecomastie.

Het aandeel van een vrouw in de borstkas dat bij gynaecomastiepatiënten wordt waargenomen, is gemakkelijk op te merken. Bij gynaecomastie zijn de melkkanalen van vrouwen in de borst zichtbaar bij aanraking met de hand. Bij vrouwen worden spieren in plaats van melkkanalen in de borst gevoeld. We zullen hieronder meer in detail over gynaecomastie praten. We zullen proberen de vragen die u in gedachten heeft volledig te beantwoorden, met oorzaken, symptomen en behandeling.

Is gynaecomastie een fatale aandoening?

Bepaalde personen kunnen bangmakerij zijn en beweren dat gynaecomastie een fatale aandoening is. Wij zijn hier om u te vertellen dat deze veronderstelling gebaseerd is op valse informatie en dat deze vrij ver bezijden de waarheid is. De term gynaecomastie alleen zou niemand bang moeten maken, omdat het geen levensbedreigende aandoening is en de levensverwachting niet eens vermindert. Het is echter nog steeds van cruciaal belang om te controleren op borstkanker of andere gezondheidsproblemen die zich in eerste instantie kunnen voordoen bij gynaecomastie.

Op deze manier kan het medische probleem dat oorspronkelijk de gynaecomastie veroorzaakte, worden vastgesteld, waardoor een behandelplan kan worden ontwikkeld. De mythe dat gynaecomastie dodelijk kan zijn, kan mensen die aan de ziekte lijden er in sommige gevallen van weerhouden om contact op te nemen met een arts, omdat dit onbelangrijk lijkt. Maar laten we de boodschap herhalen: gynaecomastie is niet dodelijk.

Bovendien zijn de meeste gevallen van gynaecomastie niet zelflimiterend, wat betekent dat snelle of therapeutische interventie vereist is. Patiënten zonder hyperplasie en die lijden aan gynaecomastie kunnen de bevinding uitstellen om de spontane afname van de borstomvang waar te nemen. Farmacologische en chirurgische behandelingen van gynaecomastie zijn later geïndiceerd vanaf de leeftijd van 18 jaar.

Omgekeerd is het essentieel om medisch advies in te winnen in geval van borstafwijkingen die op een leeftijd jonger dan 9 jaar worden gemeld, om vroegtijdige thelarche, een geïsoleerd symptoom van de puberale ontwikkeling, uit te sluiten.

Oorzaken van gynaecomastie

Gynaecomastie kent twee vormen: echt en vals. Echte gynaecomastie is een reëel probleem, terwijl valse gynaecomastie, algemeen bekend als ‘pseudogynecomastie’, wordt veroorzaakt door extra huid- of vetweefsel dat de illusie van echte gynaecomastie creëert. Echte gynaecomastie kan een reeks problemen veroorzaken, van psychische problemen tot problemen met de lichamelijke gezondheid. Zeker, de meest effectieve behandelingen moeten worden toegepast om eventuele medische problemen aan te pakken en te voorkomen dat extra operaties nodig zijn.

Menignose is de term die wordt gebruikt om te verwijzen naar de vorming van mannelijke borstklieren. Er bestaat een misverstand dat mannelijke gynaecomastie verband houdt met obesitas. De reguliere situatie kan erop duiden dat het onderlichaam beide stijlen voorschrijft. Er zijn echter een groot aantal factoren die hun stappen coördineren om de realiteit van het hele lichaam te begrijpen.

Veel mensen zijn niet bekend met gynaecomastie, een term die verwijst naar de groei van mannelijke borstklieren. Dit klopt. Aan de buitenkant lijden jongens aan een probleem van fysieke elegantie. Maar dit is meer typisch. Er zijn een paar aspecten die mannen en vrouwen onderscheiden. Naast de ondergrondse componenten zijn mensen kritisch op hun eigen identiteit. Ik ben een man, ook al zie ik er niet zo sterk uit. Dit zal ook een gevoel van incompetentie met zich meebrengen. Er zijn verschillende redenen voor gynaecomastie. Om te beginnen kan het erfelijk zijn. Ten tweede kunt u de tekenen tegenkomen naarmate u ouder wordt.

Dit is vooral het geval wanneer de aanmaak van mannelijke hormonen bij ouderen afneemt. Ten derde kan iemand, wanneer hij zijn eetstijl heeft aangepast, aan gynaecomastie lijden. Gekenmerkt door gynaecomastie.

Onderliggende oorzaken

Gynaecomastie is een aandoening die wordt gekenmerkt door de abnormale vergroting van mannelijk borstweefsel. Het komt meestal voor tijdens drie perioden in de mannelijke ontwikkeling: onmiddellijk na de geboorte, tijdens de puberteit en bij oudere volwassenen. Alternatieve mechanismen voor borstvergroting bij mannen moeten vóór de behandeling grondig en volledig worden uitgesloten, aangezien gynaecomastie uitsluitend een endocriene ziekte is.

De geschatte natuurlijke trend van asymptomatische gynaecomastie in de adolescentie in de puberteit is dat 90 procent van de gevallen binnen 6 maanden tot 2,5 jaar na het begin zal afnemen, en volledig tegen de leeftijd van 20 jaar. In gevallen die langer dan twee jaar duren, leidt het aanhouden van gynaecomastie bij adolescenten, gecombineerd met de belangstelling van ouders en patiënten, ertoe dat sommige patiënten liposuctie of chirurgische excisie/contouring aanvragen om cosmetische veranderingen te corrigeren.

In het volgende gedeelte worden de oorzaken van gynaecomastie gedetailleerd besproken, met korte definities van enkele technische termen die zullen worden gebruikt. Het is een normale, relatieve, vooral overdreven verhoogde gevoeligheid tussen borstklierweefsel en circulerende oestrogenen, die de afgifte van borstonderdrukkende hormonen van de hypofysevoorkwab verminderen.

Medisch gezien is de geschikte therapie in deze situaties tegen de puberteit het toestaan ​​dat onschuldige gynaecomastie achteruitgaat vóór een mogelijke operatie, en het elimineren van oorzaken, comorbiditeit en patiëntrapportagewaardige of provocerende oorzaken.

Behandelingsopties

Chirurgie

Gynaecomastieweefsel wordt verwijderd uit een incisie in de tepelhof van de patiënt en vervolgens gebeeldhouwd. Patiënten kunnen tijdens het herstel niets zwaarder dan 5 tot 10 pond tillen of dragen en moeten contactsporten of trainingen gedurende 2 tot 4 weken volledig vermijden. Normaal gesproken kunnen patiënten binnen een paar dagen weer aan het werk. Plan dat u ten minste 3 dagen niet kunt autorijden terwijl u uw voorgeschreven pijnmedicijn gebruikt.

Laserliposuctie

De laserliposuctieprocedure begint met het injecteren van een oplossing die zowel verdooft als de gynaecomastie in uw borst helpt afbreken. Vervolgens worden er kleine gaatjes in de borst gemaakt zodat de laser het vet kan inbrengen en de klieren of het littekenweefsel kan opwarmen. De laser helpt ook om de huid te verstijven, dunner en strakker te maken. Tijdens het liposuctiegedeelte van de procedure wordt het gesmolten vet voorzichtig weggezogen op een manier die het grootste deel van het bindweefsel dat de huid ondersteunt op zijn plaats laat om losse, ingedeukte huid te voorkomen.

Chirurgische verwijdering

Ondanks het sterke verband met de aandoening, kan door obesitas veroorzaakte pseudogynaecomastie vaak worden aangepakt door middel van veranderingen in levensstijl die leiden tot gewichtsverlies zonder de noodzaak van professionele medische tussenkomst. Chirurgische verwijderingsmethoden, die hierna zullen worden besproken, zijn de enige optie voor patiënten bij wie de gynaecomastie het gevolg is van klierweefsel of de puberteit, vooral wanneer de gynaecomastie vroeg optreedt of ernstige psychologische problemen veroorzaakt.

Net als bij liposuctie wordt de patiënt geadviseerd om regelmatige lichamelijke activiteit en gezonde eetgewoonten voort te zetten om er zeker van te zijn dat de behandeling effectief is. Onder algemene anesthesie wordt dezelfde techniek voor het verwijderen van het klierweefsel gebruikt, waarbij vaak een incisie onder de tepelhof nodig is die groter is dan die bij liposuctiechirurgie.

Deze techniek, bekend als ‘klierexcisie of -resectie’, is het beste voor patiënten met een grote hoeveelheid klierweefsel of voor zwaarlijvige patiënten (die al liposuctie hebben ondergaan) die geen vermindering van de borstomvang vertonen. Het zorgt ook voor een vollediger verwijdering van klierweefsel, waarbij “minder vet, meer huid” achterblijft in vergelijking met liposuctie. Daarom wordt de operatie bij deze patiënten overbodig, hoewel in de toekomst (vanaf zes maanden tot twee jaar na de operatie) een lift kan worden uitgevoerd; het litteken zal echter groter zijn dan bij “grote” excisies, waarbij een nog grotere klierverwijdering gepaard gaat.

Postoperatieve zorg

Het is noodzakelijk dat de postoperatieve zorg voor gynaecomastie onmiddellijk begint. Deze medische procedures zijn niet eenvoudig voor het lichaam, dat tijd nodig heeft om zich aan te passen en te genezen. Hieronder volgen enkele algemene suggesties: De chirurg adviseert alle patiënten om kort na de chirurgische ingreep een korte wandeling te maken om de kans op complicaties, zoals bloedstolsels in de benen, te verkleinen.

De patiënt wordt geadviseerd om veel water te drinken om het lichaam te laten herstellen van ontvetten en de medicijnen die gedurende een bepaalde periode tijdens de chirurgische ingreep zijn gebruikt.

Ongezonde levensstijl – Gynaecomastiepatiënten wordt geadviseerd om tijdens de postoperatieve zorg sigaretten, alcohol en een omgeving vol rook (passief roken) te vermijden, omdat ze het herstel uitstellen.

Recreatieve medicijnen – Na de operatie mogen gynaecomastiepatiënten geen recreatieve of ‘harde’ medicijnen gebruiken. Reddingsmedicijnen – Van patiënten wordt verwacht dat ze niet-voorgeschreven medicijnen en vrij verkrijgbare medicijnen vermijden tijdens de postoperatieve behandeling voor gynaecomastie, omdat deze de postoperatieve behandeling voor gynaecomastie kunnen verergeren of verstoren.

De patiënt moet zo snel mogelijk contact opnemen met de chirurg als er een bloeding optreedt op de postoperatieve drainplaats van de gynaecomastie. Zodra het veilig is, krijgt de patiënt de benodigde behandeling.

Het douchen kan beginnen wanneer het ongemak afneemt, de zwelling afneemt en de chirurg zegt dat het veilig/oké is. Zwemmen in bad en weken in welk water dan ook is niet toegestaan ​​tijdens een postoperatieve gynaecomastiebehandeling.

Na de operatie kunnen sponsachtige schuimverbanden en hulpmiddelen worden gebruikt. Het is prima om postoperatieve wonden te verslechteren of te irriteren, waardoor infecties of andere problemen ontstaan. De patiënt moet in dat geval contact opnemen met een chirurg. Om er zeker van te zijn dat de wond geneest zoals verwacht, is het na een week belangrijk om het verband en het verband te vervangen.

Richtlijnen voor oefeningen

Als u gezond bent, is het redelijk om na de operatie in bed meer lichamelijke activiteit te verrichten dan u in bed kunt doen. Dit kunnen loop- en krachtoefeningen zijn, alleen als u zit. Diep ademhalen en hoesten met hulp zijn belangrijke oefeningen die u al vroeg in uw herstel kunt doen. Deze oefeningen minimaliseren ook de kans op diepe veneuze trombose (een stolsel in de grote aderen van het been). Specifiek voor de borst zijn lopen en algemene beweging nuttige oefeningen. De volgende oefeningen kunnen worden gebruikt na een gynaecomastieoperatie. Deze omvatten bewegingen van de romp en ledematen voor de postoperatieve fase.

Kernflexie-/krachtoefening in een comfortabele zitpositie:

Ga rechtop zitten op een plek die voor u comfortabel is. Zet je voeten op de grond en ga zo ver mogelijk naar achteren zitten. Leun iets naar achteren en laat de ronding van uw rug tegen de stoel rusten. Ga rechtop uit de stoel zitten met minimale armsteun van de stoel. Leun vervolgens langzaam achterover in de stoel.

Kinplooi:

Je kunt op elk moment een kinplooi doen terwijl je zit of ligt, maar het is gemakkelijker als je in bed ligt. Trek uw kin voorzichtig naar achteren en maak een dubbele kin. Houd 5 seconden vast. Laat uw nek niet krommen. Doe dit 10 keer. Als je het moeilijk vindt om je nek weer in de neutrale stand te brengen, probeer dan een klein kussentje onder je hoofd te leggen.

Pijnbestrijding

De gelijktijdige introductie van liposuctie en klierexcisie is verantwoordelijk voor de postoperatieve pijn. Pijn na lipectomie met zuigkracht correleert met het totale volume verwijderd weefsel. De uitstekende postoperatieve analgesie neemt na ongeveer 6 uur af, waarna vaker klachten van ongemak optreden. De pijn verdwijnt meestal vanzelf en verdwijnt binnen enkele weken door het gebruik van ontstekingsremmende middelen of paracetamol. We hebben in dit opzicht de volgende strategieën nuttig gevonden.

Patiënten krijgen recepten voor drie dagen paracetamol met hydrocodon of oxycodon voor pijnbestrijding en drie tot vijf dagen een niet-steroïde ontstekingsremmend medicijn om zwelling, ontsteking en blauwe plekken te beperken. Acetaminofen, 1000 mg, moet elke 4-6 uur worden ingenomen vanaf het begin van het incisie- en diepe parenchymale ongemak.

Tegelijkertijd wordt lichaamsbeweging, inclusief het heffen van de armen boven de schouders, aangemoedigd. Deze twee elementen kunnen de impact van het ongemak tot 75% verminderen. Een van de sleutels tot de perioperatieve zorg voor mannelijke patiënten is het geruststellen van de patiënten over de effectiviteit van goede analgesie na een borstamputatie met lichte liposuctie.

Tijdens de operatie kan 80% van het ongemak en de pijn worden tegengegaan door de wonden en het omliggende weefsel te injecteren met een waterige oplossing die één of meerdere middelen bevat. Er zijn verschillende oplossingen beschikbaar om deze tussenliggende analgesie uit te voeren met oplossingen die verschillende lokale middelen en stoffen in verschillende percentages en in verschillende verdunningen bevatten. Deze omvatten lidocaïne (in concentraties die variëren van 0,5 tot 1% in de tumescente oplossing), mepivacaïne (in een concentratie van 20 mg/ml in de tumescente oplossing) of ropivacaïne.

Wonden en intercostale ruimtes kunnen worden geïnjecteerd met behulp van een subcutane infiltratie van de lokale oplossing langs de flens van de ring in gevallen met prominente borstspieren, waardoor de infiltratie sneller verloopt, zonder ongemak voor de patiënt. Voor deze pijnlijke plek is ongeveer 10–15 ml per intercostale ruimte nodig.