Maagballon

Een maagballon is een effectieve endoscopische methode voor gewichtsverlies. Het is geïndiceerd voor zwaarlijvige patiënten of personen met overgewicht die al meerdere interventies hebben ondergaan, met minimaal succes, of die nog geen bariatrische chirurgie hebben kunnen ondergaan. Maagballonnen zijn belangrijk, aangezien nu meer dan één op de tien volwassenen wereldwijd zwaarlijvig is; een vermindering van het lichaamsgewicht met 6 tot 8 procent kan het gevaar van verschillende ziektecategorieën, zoals hoge bloeddruk en diabetes, aanzienlijk verminderen.

Er bestaat onduidelijkheid onder gezondheidszorgdeskundigen over de beste methode om deze vetreductiedoelstelling te bereiken: een gewichtsverlies van 10 procent bij mensen met overgewicht wordt vaak aanbevolen. Hoewel voedingstherapie, verschillende prestatiegraden en multidisciplinaire therapie allemaal succesvolle behandelingen zijn voor mensen met obesitas en overgewicht, geven velen de voorkeur aan een minimaal invasieve therapie die de behoefte aan gastro-intestinale endoscopie versterkt en zo gastro-enterologische technieken vooruit helpt.

Er zijn momenteel over de hele wereld verschillende typen en merken intragastrische ballonnen in gebruik, en de expertise behoort ook tot de meest ontwikkelde, met rapporten met een ballonduur van zes tot tien jaar. De kern van dit alles is dat de intragastrische ballontechnologie en expertise op wereldschaal aan belang winnen. Het is echter van cruciaal belang om onderscheid te maken tussen de patiënten die baat zouden hebben bij de interventie en degenen die een onaanvaardbaar risico zouden lopen op ballongerelateerde problemen.

Patiënten met obesitas van minder dan graad II; obesitas klasse I, patiënten met een BMI tussen 30 en 35 kg/m². Het gemiddelde EWL-percentage na 6 maanden is minder dan 49%, en een gemiddeld EWL-percentage na het inbrengen van een endoscopische ballon van meer dan 45% na 3 maanden correleert met 55,6% herstel binnen 1 of 6 maanden.

Werkzaamheid en effectiviteit van maagballontherapie

Observatie en nauwkeurig onderzoek van de gegevens vormen de hoeksteen van elk verantwoord onderzoek.

Een goed oordeel over de effectiviteit van de maagballonbehandeling kan worden gemaakt door het gewichtsverlies te onderscheiden dat in verschillende onderzoeken is waargenomen. De vaardigheid en ervaring van elke beoordelaar mogen de transparantie van het oordeel niet in de weg staan. De meeste bariatrische chirurgen en gastro-enterologen beschouwen 10% EWL na 6 maanden en 20% EWL na 12 maanden als standaardmaatstaf als behandeldoelen. Bovendien zijn gewichtsverlies na 6 en 12 maanden en het percentage bereikt gewicht de meest gebruikte maatstaven die in de meeste onderzoeken worden gebruikt als beoordelingscriteria voor het resultaat van de maagballon.

Het gewichtsverlies via maagballonnen varieert van 7,3 tot 17 kg over een bepaalde periode, variërend van 6 weken tot een jaar. De gemiddelde nettogewichtsafname werd geregistreerd na uitsluiting van het gewicht van de ballon op tijdstip nul. Aan het einde van een jaar werd na het inbrengen van de eerste ballon gemiddeld 11,1 tot 9,2 kg en na 6 maanden na het inbrengen van de tweede ballon 10,6 tot 10,1 kg geregistreerd.

Het netto gemiddelde percentage verloren gewicht in de 12e maand lag tussen 9,4 en 7,3 kg, wat overeenkomt met 10,3 tot 7,8% (bereik 7-12 maanden). Het hoogste geregistreerde gewichtsverlies vond plaats aan het einde van de zesde maand, gemiddeld 14 kg. Degenen die een gewichtsverlies van meer dan 15% en 20% bereiken, zijn ook opmerkelijk, omdat deze duidelijke procentuele verbetering een enorme impact zal hebben op de kwaliteit van leven van een patiënt. Het percentage van het totale lichaamsgewicht dat verloren gaat tegen de tijd dat de ballon na 6 maanden wordt uitgetrokken, bedraagt ​​6 tot 14%. Het netto totale lichaamsgewichtpercentage voor de twee balloninserties ligt ongeveer tussen de 13 en 14%. De vaardigheden en houding van een patiënt, de ontvangen steun, de daarmee gepaard gaande psychologische symptomen, comorbiditeiten en een alomvattende aanpak voor aanpassing van de levensstijl dragen bij aan effectieve en efficiënte maagballontherapie. Het gebruik van een algoritme bij de selectie van kandidaten voor de behandeling wordt aanbevolen.

Veiligheid en complicaties bij het inbrengen van een maagballon

De momenteel beschikbare dubbelblinde, gerandomiseerde controlestudies en meta-analyses hebben aangetoond dat intragastrische ballonnen over het algemeen veilig zijn en goed worden verdragen, waarbij de meerderheid van de bijwerkingen mild tot matig is en voornamelijk optreedt tijdens de eerste week na het inbrengen. De meest voorkomende bijwerkingen zijn misselijkheid, braken en buikpijn.

Het opblazen van de ballonnen met minder volume en het verbeteren van de kwaliteit van de sedatie of analgesie toont veelbelovende voordelen bij het verminderen van de bestaande bijwerkingen. Wat de ernstige bijwerkingen betreft, zijn de meest gevreesde, hoewel zeer zeldzame, maagperforatie met de mogelijkheid van peritonitis, sepsis of overlijden, en het scheuren van de ballon, wat levensbedreigend kan zijn door mediastinale verspreiding van zoutoplossing teweeg te brengen en hemodynamische decompensatie te veroorzaken in het geval van een hoog ballonvolume. Bij gebruik zonder de nodige voorzorgsmaatregelen kunnen intragastrische ballonnen een aanzienlijk potentieel hebben om ernstige complicaties te veroorzaken.

Wat de symptomen of ernstige complicaties betreft, wordt een uitgebreide evaluatie van patiënten bij wie een intragastrische ballon gepland is, aanbevolen. Het zou het afnemen van een gedetailleerde anamnese moeten omvatten om mogelijke gastro-enterologische pathologieën of regelmatige inname van ulcerogene geneesmiddelen te identificeren en een persoonlijk lichamelijk onderzoek om typische symptomen te identificeren, in het bijzonder tekenen van galzuurmalabsorptie als potentieel gevaarlijke situaties voor acute procedurele toxische ileitis, voornamelijk tijdens het deflatieproces. Belangrijk is ook de evaluatie van de stollingsparameters, ook al vormen milde veranderingen geen contra-indicatie voor de procedure, aangezien slechts één onderzoek een significant verband aantoonde tussen veranderingen van de stollingsparameters en vroege intragastrische ballongerelateerde endoscopische verwijdering als gevolg van intolerantie.

Goede sedatie en analgosedatie, evenals synergie tussen de endoscopist en de anesthesioloog, zijn cruciaal om de perceptie van pijn en angst bij patiënten te beperken, en het goed houden ervan is verplicht voor een gemakkelijker inbrengen en een lager risico op onmiddellijke verwijdering als gevolg van het optreden van gegeneraliseerde buikpijn of bloedingen in het bovenste deel van de spijsvertering. Behandeling van agitatie of angst gerelateerd aan het inbrengen van de ballon, die voornamelijk gebaseerd is op verbale geruststelling en intraveneus gebruik van anesthetica of sedativa-hypnotica, wordt sterk aanbevolen. Over het algemeen treedt verlichting van de ongunstige symptomen doorgaans binnen de eerste dag op en indien mogelijk moeten patiënten een antiprotonpompremming voltooien, samen met een anti-emeticum en een prokineticum.

In geval van maagretentie, als de ballon niet op natuurlijke wijze passeert, wordt een vijftien minuten durende endoscopische herpositionering in de maag aanbevolen om dit proces te helpen vergemakkelijken. Na de procedure zijn nauwkeurige indicaties gericht op het vergemakkelijken van het optreden van eventuele nadelige symptomen of complicaties van fundamenteel belang, inclusief het gebruik van een specifieke kaart die aangeeft bij wie u terecht kunt voor gezondheidszorg. In geval van nood vóór de eventueel noodzakelijke onderzoeken moet een CT-scan met contrastversterking worden uitgevoerd om maagwandbeschadiging uit te sluiten. Na plaatsing van de ballon zijn klinische vervolgbezoeken op korte termijn noodzakelijk, terwijl voor duurzame levenskwaliteit op de lange termijn de chirurgische, endoscopische en vervolgzorg moet worden uitgebreid.

Toekomstige richtingen en opkomende technologieën in de maagballontherapie

Verschillende nieuwe maagballonontwerpen en -materialen zijn een aanzienlijke vooruitgang om het comfort van de patiënt te optimaliseren met een lager aantal bijwerkingen, die zijn afgestemd op de fysiologie van de maagvulling. Eén daarvan is de Elipse-ballon die in dit onderzoek wordt gebruikt. Toekomstige richtingen en opkomende technologieën in de maagballontherapie voor obesitas omvatten ook het gebruik van verstelbare ballonnen, die zijn ontwikkeld om de rol van de patiënttolerantie en de resultaten te beoordelen wanneer de grootte van de ballon na plaatsing systematisch wordt aangepast. Andere toepassingen zijn onder meer conceptueel intrigerende slimme ballonnen, dat wil zeggen niet-systematische ballonnen die helpen bij het creëren van potentieel gunstige maaguitzetting die kan worden volgehouden binnen de tolerantie van een individuele patiënt zonder intolerantie te veroorzaken.

Dit heeft het potentieel om de behandelresultaten te veranderen en te verbeteren door middel van een geïndividualiseerde aanpak en te helpen bij het verminderen van bijwerkingen. Verdere ontwikkelingen, toepassingen en potentiële voordelen van maagballonnen komen overeen met lopende onderzoeken naar titratietechnieken, zoals een inslikbaar hulpmiddel, een op een longslagadersensor gebaseerde ballon, die de flotationele dode ruimte kan aanpassen aan het eetgedrag.

Andere opkomende aandachtsgebieden op het gebied van maagballonnen zijn onder meer de ontwikkeling van gepersonaliseerde therapiebenaderingen om de effectiviteit van de behandeling te vergroten. Deze bevinden zich zowel in een populatiesubpopulatiegroepering als waarbij rekening wordt gehouden met de beste strategieën voor gewichtsverlies van individuele patiënten, die doorgaans op de lange termijn plaatsvinden. Op dit gebied zouden, gezien de potentiële complementaire activiteiten van naltrexon en bupropion en metabolische of maagballonapparaten, gecombineerde onderzoeken van belang kunnen zijn, voortbouwend op het relatief bekende, veilige profiel van deze farmacotherapieën.

Deze onderzoeksactiviteiten kunnen mogelijk de therapeutische actieve duur verlengen of maagklachten verminderen en bijwerkingen bij traditionele maagballontherapieën verminderen door de tolerantie van een individu voor maagballonnen te beïnvloeden. Over het geheel genomen blijft het veld van maagballonnen dynamisch en blijven ze evolueren in overeenstemming met de veranderende en zich ontwikkelende behoeften en technologieën die kunnen worden toegepast op de behandeling van obesitas en de behoefte aan alternatieve therapieën in een paradigma voor de behandeling van obesitas.

Veelgestelde vragen