De afgelopen twintig jaar heeft mechanistisch onderzoek belangrijke biologische concepten opgeleverd die verklaren hoe de maagbypass werkt. In het kort werkt de operatie op twee manieren, omdat het een procedure in twee stappen betreft, waarbij de maag wordt geniet om een heel klein maagzakje te creëren en de darmen worden omgeleid om verbinding te maken met het nieuwe kleinere zakje. De operatie verkleint de omvang van de maag en leidt een aanzienlijk deel van de darm om. Het resultaat is een verminderde opname van voedingsstoffen, omdat de ingenomen stoffen een groot deel van de darm overslaan, waar de opname van voedingsstoffen voornamelijk plaatsvindt. Simpel gezegd is het resultaat van deze interventie een lagere behoefte aan voedingsstoffen, omdat calorie-intensieve voedingsstoffen niet worden opgenomen.
Recenter onderzoek heeft aangetoond dat een maagbypass ook een dramatische verandering in de hormonale en metabolische functie teweegbrengt. Hormonen zijn signaalmoleculen die de stofwisseling en de eetlust beïnvloeden.
Vier maanden na de operatie blijven hormonale veranderingen behouden bij gewichtsverlies. Het aantal hormonen dat grotendeels calorieën verspilt, neemt echter toe, waardoor voedingsstoffen snel worden omgeleid naar minder gebruikte vetvoorraden, waardoor energie grotendeels wordt omgeleid naar brandstof uit opgeslagen lichaamsvet ter vervanging van minder ingenomen calorieën. Lang na de operatie dragen deze hormonen bij aan het versterken van het toegenomen vetverlies en het verbeteren van het gewichtsbehoud. Bovendien zijn darmbacteriën en virussen naar voren gekomen als een interessant onderzoeksgebied dat postoperatieve gewichtsveranderingen zou kunnen verklaren. Over het geheel genomen veranderen we tegelijkertijd verschillende biologische reacties en effecten door de operatie, en deze veranderingen zullen waarschijnlijk een groot gecombineerd effect hebben met slechts bescheiden effecten in elk weefsel of orgaan
Voordelen van een maagbypassoperatie
Het belangrijkste voordeel van een maagbypass is aanzienlijk gewichtsverlies. Patiënten beginnen kort na de operatie af te vallen en kunnen, met een permanente verandering in hun dieet, een verlies van meer dan 50% van hun oorspronkelijke gewicht bereiken en behouden. Bovendien resulteert afvallen in een verbetering van bijna alle obesitas-comorbiditeiten. Sommige ziekten kunnen met een operatie vrijwel onmiddellijk verdwijnen voordat er een duidelijke afname van het totale lichaamsgewicht optreedt. Patiënten die na het eerste jaar blijven afvallen, blijven hun medische problemen kwijtraken, ook al zijn deze niet opgelost tijdens de onmiddellijke postoperatieve periode, omdat ze grotendeels het gevolg zijn van het meedragen van overtollig lichaamsvet. En als een patiënt een aan obesitas gerelateerd probleem ontwikkelt, zal een lager gewicht de behandeling ervan aanzienlijk eenvoudiger maken, ongeacht of de behandeling niet-chirurgisch of chirurgisch is. Bovendien ervaren patiënten een verbetering in hun psychologische gezondheid en kwaliteit van leven. Ze beginnen zich niet alleen emotioneel beter te voelen, maar ook met betrekking tot dagelijkse activiteiten en fysiek functioneren. Deze verbetering in het fysieke functioneren is grotendeels secundair aan een afname van het lichaamsgewicht. Na de operatie zijn velen blij dat ze kunnen sporten, fietsen, wandelen, winkelen en andere activiteiten kunnen uitvoeren die ooit te moeilijk waren vanwege overgewicht.
Veel mensen zijn het erover eens dat sociale en emotionele veranderingen misschien wel de meest wenselijke voordelen van de operatie zijn. Velen melden een onverwacht hoge mate van tevredenheid na de operatie. Veel mensen melden dat de manier waarop zij de wereld zien en de manier waarop de wereld hen ziet, volledig veranderd is. Andere patiënten melden verlichting doordat ze lichamelijk actiever zijn, doordat ze niet eten omdat ze honger hadden, maar omdat ze recreatief bezig waren. Sommigen zijn de dankbare ontvangers van verbeteringen in de gezondheid waarvan zij dachten dat ze enige tijd geleden verloren waren gegaan. Het grootste voordeel van een afslankoperatie is de verbetering op lange termijn van uw algehele levenskwaliteit met een aanhoudend gewichtsverlies. Het geeft voldoening om te zien hoe u weer re-integreert in de samenleving en deelneemt aan alle activiteiten die onbeperkte mobiliteit vereisen. Tot die tijd kun je je niet eens voorstellen wat een vreugde het is om een leven te leiden dat vrij is van de last van zwaarlijvigheid. Maar zoals eerder gezegd brengen deze snelle voordelen het risico van de operatie met zich mee, en te veel verschillende soorten operaties hebben alternatieve nadelen ontwikkeld.
Risico's en complicaties die verband houden met een maagbypassoperatie
Een maag-bypass-operatie brengt, net als elke andere operatie, een aantal inherente risico's met zich mee, aangezien complicaties kunnen optreden tijdens de operatie en in de postoperatieve periode. Hoewel de operatie minimaal invasief is en wordt uitgevoerd met een laparoscoop, is er een chirurgisch risico verbonden aan anesthesie, bloedingen en infecties, die binnen de eerste maand na de operatie kunnen optreden. Complicaties op de lange termijn, zoals voedingstekorten, het dumpingsyndroom, een overweldigende en soms levensbedreigende reactie op suikers en koolhydraten die ernstige krampen, diarree, zweten, hoofdpijn, angst en snelle hartslag kunnen veroorzaken, en darmobstructie als gevolg van de vorming van littekenweefsel kunnen langer duren dan het eerste jaar na de procedure.
Psychologisch gezien is een grote afslankoperatie een moeilijke en onaangename procedure, en deze kan resulteren in angst, stemmingswisselingen en zelfs de behoefte aan psychiatrische begeleiding. De risico's kunnen worden verminderd met de juiste evaluatie en selectie van patiënten, evenals zorgvuldige begeleiding van patiënten en familieleden. Er moet rekening worden gehouden met de risico's, terwijl de potentiële voordelen in overweging worden genomen. Risico's kunnen worden geminimaliseerd door het volgen van een geschikt dieet en het bijwonen van vervolgafspraken.
Een maag-bypass-operatie brengt, net als elke andere operatie, enkele inherente risico's met zich mee. Systemische complicaties zoals longontsteking, stolsels in de benen en longen, een hartaanval en het ontwennen van belangrijke preoperatieve medicatie worden verergerd wanneer een operatie wordt gecombineerd met anesthesie. Postoperatieve bloedingen komen voor in 1-2% van de gevallen en kunnen bloedtransfusies en een tweede operatie noodzakelijk maken.
Een aanzienlijk aantal wonden is bedekt met huidlijm die er later af valt. Ongeveer 5% van de wonden ontwikkelt daardoor infecties. Wonden kunnen uit elkaar scheuren; het gebruik van een kleinere incisie en een langere tijdsperiode om hechtingen te verwijderen verkleint deze mogelijkheid echter. Een ander significant postoperatief risico is een lekkage bij de gastro-jejunale anastomose, waar het roux-ledemaat met de maag is verbonden. De kans dat een dergelijk lek optreedt is minder dan 1% en het merendeel van de lekkages treedt op voordat de patiënt uit het ziekenhuis wordt ontslagen.
Omdat dit een ongebruikelijke gebeurtenis is, resulteert dit in een langdurig postoperatief verblijf in het ziekenhuis, het inbrengen van een buiksonde door de huid om de gelekte vloeistof af te voeren, en soms een andere medische procedure. Als later een lek wordt ontdekt, kunnen de symptomen koorts, verhoogde pijn of drainage zijn en moet de patiënt mogelijk voor controle naar de eerste hulp gaan.
Conclusie en toekomstige richtingen
Maag-bypass is een van de meest effectieve behandelingsopties voor obesitas en kan gewichtsverlies veroorzaken, comorbiditeiten verminderen en de kwaliteit van leven verbeteren.
Het bereikt deze effecten door positieve veranderingen in de eetlust en gewichtsbeheersing, waaronder verminderde honger, grotere volheid en een hernieuwde gevoeligheid voor de lonende effecten van het eten van kleinere maaltijden, waardoor het uiteindelijk gemakkelijker wordt voor mensen om de calorie-inname te verminderen en een lager lichaamsgewicht te behouden. De enorme voordelen van chirurgie gaan echter ook gepaard met aanzienlijke potentiële risico's, zoals chirurgische complicaties, het ontstaan van angst-, depressie- of middelenmisbruikstoornissen en voedingstekorten. Veel van deze negatieve en zelfs levensbedreigende gevolgen worden veroorzaakt door postoperatieve niet-naleving van voedingsrichtlijnen met betrekking tot de behoefte aan kleinere maaltijdgroottes, verminderde calorie-inname en zorgvuldige suppletie met vitamines en mineralen.
Chirurgische procedures richten zich op een breed scala aan homeostatisch en beloningsgestuurde eetlust- en gewichtscontrolefuncties, dus de nuances daartussen zullen blijven evolueren naarmate ons begrip van deze mechanismen zich ontvouwt.
Aangespoord door het aanvankelijke succes van maag-bypass-chirurgie en verbeteringen in de chirurgische techniek en patiëntenzorg, blijven chirurgische procedures voor de behandeling van obesitas zich ontwikkelen. Het volledige potentieel van chirurgie, in combinatie met strategieën om de therapietrouw van patiënten aan postoperatieve voedings- en activiteitenrichtlijnen te vergroten, moet nog worden bepaald. Lopend onderzoek zal helpen bepalen welke patiënten het meest waarschijnlijk zullen profiteren van welke chirurgische ingrepen en welk soort pre-operatieve evaluatie de grootste voorspellende kracht biedt.
De ontwikkeling van niet-invasieve alternatieven voor tijdelijke of permanente neuroanatomische of chemosensorische herroutering kan het aanpassen aan de unieke smaak en maaltijdvoorkeuren van een patiënt effectiever maken dan welke chirurgische optie dan ook die momenteel beschikbaar is. Patiëntenvoorlichting en ondersteuningsinterventies die pre- en postoperatief worden gegeven, zullen ervoor zorgen dat patiënten goed zijn toegerust om gezonde eet- en bewegingsgewoonten opnieuw aan te leren, de behoefte aan eetlust te onderscheiden van het verlangen naar beloning, en de emotionele, psychologische of sociale beloningen na te streven die zij het meest waarderen op andere manieren dan eten. Een beter begrip van de individuele variabiliteit als reactie op een operatie zal ook helpen bij het bepalen van de meest geschikte behandelingsopties. Het getuigt van de kracht van de neurobiologie dat dit complexe gedrag in de meeste gevallen op vergelijkbare wijze op niet-invasieve wijze kan worden ingezet voor een therapeutisch effect.
Naarmate onze kennis van de neurobiologie zich verruimt en verdiept, zullen deze niet-invasieve oplossingen steeds krachtigere hulpmiddelen worden bij het verminderen van overgewicht en de daaropvolgende ziekten. Voortdurend neurowetenschappelijk onderzoek en technologische creativiteit zullen minimaal invasieve of niet-invasieve oplossingen blijven bieden die, in combinatie met voortdurende verbetering van levensstijl- en gedragstherapieën, de behoefte aan bariatrische chirurgie in toekomstige generaties zullen blijven uithollen.
Veelgestelde vragen
Gerelateerde procedures
FAQ
Wat is een maag-bypass-operatie?
Maag-bypass-chirurgie wordt gedefinieerd als een soort bariatrische operatie die effectief de manier verandert waarop uw maag en darmen omgaan met het voedsel dat u eet. Het doel van de procedures is om veranderingen teweeg te brengen die gewichtsverlies bevorderen en de voedselinname op lange en korte termijn beperken om obesitas en aan obesitas gerelateerde gezondheidscomplicaties te vergemakkelijken en de levenskwaliteit van de patiënt te verbeteren. Momenteel wordt de chirurgische behandeling van obesitas geclassificeerd als restrictief/malabsorptief, en volgens deze nieuwe concepten behoort de gastric bypass ook tot deze klasse, ook al is een deel van het resultaat ervan te wijten aan neuropsychologische veranderingen. De technieken die een deel van de maag en de dunne darm uitsluiten voor de opname van voedsel en voedingsstoffen, zijn vanwege hun hoge sterfte al lang verlaten. Een maagbypass is een complexe chirurgische techniek en moet worden uitgevoerd door een chirurg die verstand heeft van bariatrische chirurgie.
Wat zijn de voordelen van een maagbypassoperatie?
Veel patiënten die een afslankoperatie ondergaan, ervaren een verbetering van hun fysieke en psychologische welzijn en beschrijven een aanzienlijke toename van energie en vitaliteit. Mentale en fysieke emotionele problemen die verband houden met zwaarlijvigheid snijden in de fundamentele menselijke behoeften en raken bijna elk aspect van het leven. Op dezelfde manier hebben feedbackonderzoeken van eerdere anesthesiebeoordelingen en emotionele beoordelingen verbeterde levens aangetoond, en een van de populaire aspecten die patiënten als een voordeel van deze operatie zien, is dat er geen kans is op falen van de operatie, omdat hierdoor het vaak zichzelf in stand houdende hongerhormoon wordt geëlimineerd, dat helpt de basis te leggen voor passief gewichtsverlies. Onderzoek toont aan dat bypass-chirurgie het risico op overlijden door alle mogelijke oorzaken met 40 tot 85% verlaagt over een periode van vijf tot zeven jaar, ongeacht of de verandering in duur gold voor mensen met een BMI van 35 of 45. Gewichtsverlies is niet de belangrijkste focus van deze reconstructieve chirurgie; het welzijn van de patiënt en een gezondere levensstijl worden ook nagestreefd, en dit is het deel van de patiënten dat de grootste kans heeft om het gehele overtollige lichaamsgewicht met ongeveer 18 tot 24 maanden te verliezen.
Wat te eten en drinken na een maagbypass?
Terwijl ze herstellen van een maag-bypassoperatie, moeten patiënten hun eetgewoonten aanpassen aan de nieuwe, veel kleinere maag. Door de operatie kan niet zoveel voedsel worden verteerd, waardoor patiënten afvallen. Aanvankelijk wordt het dieet beperkt tot een vloeibaar dieet, gevolgd door gepureerd voedsel. Zodra het herstel voltooid is, moeten de eetgewoonten kritische veranderingen in het voedingspatroon weerspiegelen. Een uitgebalanceerd dieet is cruciaal voor succesvolle postoperatieve resultaten op de korte en lange termijn. Patiënten moeten een uitgebalanceerd dieet volgen dat voornamelijk bestaat uit voedsel dat rijk is aan voedingsstoffen in kleine porties om gewichtsverlies te bereiken en te behouden. Controle van de porties is van cruciaal belang: patiënten worden aangespoord om de juiste kleine portie voedsel te eten. Patiënten moeten apart eten en drinken; Ze moeten bijvoorbeeld na het eten drinken en ongeveer 30 minuten vóór de maaltijd stoppen met drinken. Op dezelfde manier wordt patiënten gevraagd om ten minste 30 minuten de tijd te nemen om elke maaltijd te eten. Patiënten moeten voedingsmiddelen met veel koolhydraten, voedingsmiddelen met veel suiker, voedingsmiddelen met veel vet en calorierijke snacks met weinig voedingsstoffen vermijden. Na de operatie moet de inname van cafeïne worden beperkt tot één of twee keer per dag, net als de inname van alcohol. Mensen die een maag-bypassoperatie hebben ondergaan, moeten dergelijke snacks vermijden en de suikerinname beperken om het therapiegerelateerde dumpingsyndroom te voorkomen en ook om het gewichtsverlies te maximaliseren. Het is essentieel dat patiënten dagelijks voldoende vocht drinken; Over het algemeen wordt ongeveer twee liter aanbevolen. Het is belangrijker dat patiënten zich concentreren op de voedingsstoffen in hun voedsel. Het simpelweg eten van een goed uitgebalanceerde maaltijd kan overeten voorkomen, doordat iemand zich tevreden voelt. Het eten van voedsel met lege calorieën levert niet de benodigde voedingsstoffen op, wat leidt tot een verhoogde consumptie in een poging om aan deze behoefte te voldoen.
Kan ik alcohol drinken na de operatie?
Alcoholgebruik is de meest voorkomende gedragsverandering in levensstijl na een maagbypassoperatie, en een deel hiervan is te wijten aan het bewijsmateriaal over het misbruik van en de gezondheidsrisico's die verband houden met alcoholgebruik voorafgaand aan de operatie. Er zijn potentiële gezondheidsrisico's na een maag-bypassoperatie die verband houdt met alcoholgebruik, waaronder alcoholisme. Het is echter waarschijnlijker dat we onze opvattingen over en houding ten opzichte van alcohol moeten veranderen. Ten eerste wordt de tolerantie voor alcohol verminderd als de stofwisseling van het lichaam verandert na een maagbypass. Ten tweede kunnen de veranderingen in het maag-darmkanaal de efficiëntie van de maag en de dunne darm om alcohol te absorberen verminderen. Ten derde: wanneer bevolkingsgroepen snel gewichtsverlies ondergaan, zijn er bij sommige van deze groepen hoge niveaus van depressie en alcoholisme, maar er is geen bewijs voor afhankelijkheid of verslaving aan alcohol na een maag-bypass-operatie. Wij adviseren u om alcohol geheel te vermijden of binnen gematigde richtlijnen te drinken. Er bestaat tot nu toe geen consensus of gepubliceerd wetenschappelijk bewijs over de vroege introductie van alcohol na een operatie. Aanbevelingen drie maanden na de operatie of langer worden door velen tot 95% gegeven. De patiënt moet worden geïnstrueerd langzaam te drinken en koolzuurhoudende dranken en dranken met veel suiker te vermijden. Wij moedigen patiënten aan om vroegtijdig te waarschuwen voor de mogelijke schade van alcohol. Momenteel zijn er geen aanwijzingen dat depressie een gevolg kan zijn van alcoholgebruik na een maag-bypassoperatie. We raden aan dat potentiële patiënten zich bij dit advies laten leiden op basis van hun vroegere drinkgewoonten, hun houding ten opzichte van alcohol, hun psychologische status of wat het gunstige effect ervan kan zijn. Vóór de operatie moet er een evenwicht zijn tussen de alliantie met de eigen houding van de patiënt en wat als medisch verstandig wordt beschouwd.
Wat zijn de mogelijke complicaties en risico's?
Misschien wel het ernstigste potentiële risico is de dood, die optreedt bij ongeveer 1 op de 500 patiënten in totaal tijdens of na de operatie, waarbij het sterftecijfer het hoogst is bij patiënten die de oude jejuno-ileale vormen van maag-bypass ondergaan. Andere risico's zijn risico's die verband houden met de operatie zelf, zoals infectie, bloeding, bloedstolsels in de benen of longen en problemen met de anesthesie. In eerdere series van meer dan 800 patiënten die deze operatie ondergingen, ondervond ongeveer 4% ernstige complicaties, hoewel dit percentage tegenwoordig aanzienlijk lager is (ongeveer 0,5%) in de meeste centra voor bariatrische chirurgie. De medische risico's op de lange termijn omvatten risico's die verband houden met voedingstekorten en risico's die verband houden met chronische mechanische problemen, zoals wanneer het kleine stoma dat door de operatie is ontstaan, sluit ('strictuur') of wanneer de nieuwe darmverbindingen blokkeren en correctie of omkering nodig hebben. De bijwerkingen van eventuele nieuwe hormonale veranderingen die door de operatie worden veroorzaakt, worden nog steeds ontdekt. In wezen maakt de combinatie van de bovengenoemde potentiële complicaties en de waarschijnlijke behoefte aan levenslange medische en voedingstoezicht deze operatie tot een serieuze beslissing, die vooraf een grondige kosten-batenanalyse rechtvaardigt, evenals een nauwe en meegaande betrokkenheid bij een chirurgisch team dat kennis heeft van en ervaring heeft met bariatrische chirurgie. Regelmatige bezoeken ter plaatse aan een centrum en het innemen van vitaminesupplementen zijn essentieel, omdat veel patiënten hun symptomen onderschatten of te weinig melden. De klinische suggestie van centra van uitmuntendheid om patiënten minstens meerdere keren per jaar te zien is een begin, maar gezien de levenslange behoefte aan follow-up is deze frequentie te laag.
Kan een maagbypassoperatie worden teruggedraaid?
Voor veel patiënten die de chirurgische behandeling van morbide obesitas overwegen, is de mogelijkheid van omkering een belangrijk probleem. Operaties voor morbide obesitas kunnen, afhankelijk van de omstandigheden, worden teruggedraaid naar hun oorspronkelijke omstandigheden. De voorwaarden voor en de noodzaak voor een hersteloperatie bij deze patiënten kunnen divers zijn. Vaak is de onderliggende motivatie achter het streven naar omkering het verschuiven van het concept van levensbedreigende ziekten van obesitas terug naar de aan obesitas gerelateerde comorbiditeiten. Vanuit economisch oogpunt kan de ommekeer ook worden veroorzaakt: opereren bij patiënten die zijn afgevallen is vaak gemakkelijker, brengt minder postoperatieve risico's met zich mee, verzekert betere resultaten bij gewichtsverlies en heeft kortere ziekenhuisverblijven als gevolg van hun lagere gewicht. De maatvoering van het maagzakje is zo goed als onomkeerbaar. Na twee tot drie jaar kan het effect van het terugwinnen van het lichaamsgewicht ook via andere bariatrische chirurgische benaderingen worden bereikt. Naarmate de wanhoop groeit, wordt vaak een zijwaartse beweging overwogen. Als het echter duidelijk wordt dat gewichtstoename te wijten is aan de effecten van een bijkomende malabsorptieve component en niet in de eerste plaats aan de grootte van het kleine maagreservoir, dan kan een poging worden ondernomen om dit op een minder agressieve manier te vervangen. Houd er rekening mee dat voorafgaand aan deze stap gedetailleerd overleg met een bekwame voedingsdeskundige essentieel is. Een aantal individuele patiëntfactoren houden verband met falen na een operatie, met name de ernst van pre-operatieve problemen. Bovendien zijn verschillende technische aspecten in verband gebracht met vroegtijdig falen. Ons huidige gebrek aan kennis over de mechanismen van bariatrische chirurgie maakt het onmogelijk om volledige omkeerbaarheid te voorspellen, en momenteel wordt in de modernste consultaties voorafgaand aan metabole chirurgie niet eens melding gemaakt van de mogelijkheid van omkering. Als een patiënt met volledige kennis van de mogelijke uitkomst tot ongedaanmaking besluit, moet er wederzijdse overeenstemming over deze procedure worden bereikt. Er zijn drie grote problemen die verband houden met deze noodzakelijke overeenkomst. Ten eerste moet men, als de omkering wordt gesignaleerd, in het reine komen met de perioperatieve risico's, met name de terugkeer naar de normale anatomie. Ten tweede wordt chirurgen vaak gevraagd patiënten terug te sturen omdat ze er niet in zijn geslaagd voldoende gewicht te verliezen; een normalisatie van de anatomie van de patiënt zou kunnen leiden tot een substantiële terugkeer van het gewicht. Ten slotte moet het normaliseren van dit verborgen risico de verantwoordelijkheid van de arts zijn. Een één-op-één antwoord geven is op zijn best een verstandige daad. Talrijke factoren zijn verantwoordelijk voor de vraag of de oorspronkelijke operatie geheel of gedeeltelijk ongedaan kan worden gemaakt. Dit kunnen patiëntgerelateerde of operationele kwesties zijn en worden volledig beschreven in een ander deel.