Tandimplantaten

Goed nieuws voor mensen die aan dit probleem lijden: er is niet slechts één, maar er zijn meerdere permanente oplossingen om uit te kiezen. Een van de belangrijkste en handigste opties zijn tandheelkundige implantaten. Doordat tandartsen de mogelijkheid bieden om tandheelkundige implantaten te plaatsen, kunnen ze zowel de wortel als de kroon van de tand vervangen door functionele, natuurlijk ogende en langdurige vervangingen aan te bieden.

De voordelen van tandheelkundige implantaten zijn talrijk; patiënten moeten echter begrijpen dat deze tandheelkundige operatie veel ingrijpender is dan eenvoudige extracties. Hoewel de verschillende voordelen van tandheelkundige implantaten ze tot een aantrekkelijke tandheelkundige optie maken, moeten individuen zich dus vertrouwd maken met het proces om hun kansen op een succesvol resultaat te vergroten.

De procedure voor tandheelkundige implantatie wordt meestal uitgevoerd in drie hoofdfasen:

Deze fasen kunnen enkele weken of, wat vaker voorkomt, maanden in beslag nemen. Uitgebreide mondverzorging thuis, gecombineerd met professionele hulp van de tandartspraktijk, vergroot de kans op een soepel en succesvol tandheelkundig implantaatproces aanzienlijk. Patiënten moeten de implicaties van elke fase van de behandeling begrijpen en de beste manieren verkennen om een sterke, langdurige glimlach te behouden.

Definitie en soorten tandheelkundige implantaten

De tandheelkundige implantaten zijn eigenlijk voorwerpen gemaakt van titanium of zirkonium, die verschillende vormen, diktes en lengtes kunnen hebben. Het implantaat kan in kracht worden vergeleken met een schroef met een smalle punt. Dit biedt ons voordelen. Als het een schroef is die uitzet of de basis breekt in het geval van implantatie in het bot, is het gat alleen aan de basis van de osteotomie groter. Een ander type implantaat dat onlangs bekend is geworden, zijn de jukbeenimplantaten. Deze hebben veel meer lengte omdat ze in het lichaam van het jukbeen worden geïmplanteerd. Om die reden worden ze geplaatst in zeer ernstige gevallen van maxillaire atrofie. Bovenop de implantaten wordt een brug of prothese geplaatst. De prothese die hier is geïnstalleerd, is voorlopig. Dat wil zeggen, het vervult zijn functie, wordt vastgehouden, gebeten, gekauwd, maar het wordt een tijdje geplaatst terwijl het tandvlees beweegt als reactie op de vroege stadia van botgenezing. Na enkele maanden demonteert de specialist het en plaatst hij de implantaten. Pas dan wordt de definitieve prothese geplaatst.

Alleen iemand die implantologie studeert, kan tandheelkundige implantaten plaatsen; dit zijn meestal een soort tandartsen, soms maxillofaciale experts of kaakchirurgen die hun opleiding op een deskundige manier hebben uitgebreid. De implantaten hebben een kleine groef zodat ze, bij het bijten en het uitoefenen van de bijtkracht, stabiliteit en ondersteuning bieden voor de tanden. De bijtkracht, en daarmee het vermogen om te kauwen en eten, keert op een natuurlijke manier terug. Naast esthetiek en het stevig kunnen bijten, biedt het ons nog een voordeel. Het bot wordt alleen door het lichaam geresorbeerd als het nodig is. Het lichaam investeert de minste energie om de ruimtes in stand te houden die nauwelijks worden gebruikt, aangezien de levensvorm niet wordt gevormd en het verdwijnt. Het is een beetje zoals de atrofie van de spier van een zittend persoon die een arm of been vast heeft zitten. De spieren beginnen te atrofiëren en verliezen hun kracht. Hetzelfde gebeurt in de mond met het alveolaire bot en de maxillaire sinussen. Wanneer een implantaat wordt geplaatst, wordt ook een nieuwe wortel geplaatst. De botten interpreteren dit feit als een teken van stabiliteit. Vandaar dat in die gebieden met implantaten het bot langer behouden blijft, of dat is althans wat er in heel veel gevallen gebeurt.

De procedure van een tandheelkundig implantaat

Tandheelkundige implantaten zijn permanente titaniumschroeven die in het kaakbot worden geplaatst en worden hersteld met aanvullende tandheelkundige componenten. Een enkel tandheelkundig implantaat wordt meestal hersteld met een kroon die eruitziet, aanvoelt en functioneert als een echte tand. Het plaatsen van tandheelkundige implantaten is een kleine chirurgische ingreep die door een kaakchirurg wordt uitgevoerd. Gezien de biologische variaties vanaf tand tot tandvlees, bot en bloedtoevoer, is elk tandheelkundig implantaat dat de patiënt wordt aangeboden een absoluut uniek, op maat gemaakt product. De meest intelligente van onze tanden zou zo'n chirurgische invasie niet toestaan. Terwijl de dunste transplantaten die nodig zijn in de implantologie 1 mm dik zijn, heeft de kleinste boor een diameter van 2 - 2,2 mm. Met de toegepaste beschikbare technologieën is de optimale benadering van de tandheelkundige implantologie om binnen de beschikbare veilige limieten te blijven om elk onnodig risico, kracht of verspilling te voorkomen.

Voordat de implantaten worden geplaatst, is een grondig visueel, radiografisch en klinisch onderzoek nodig om de hoeveelheid, het volume en de kwaliteit van het bot te beoordelen dat beschikbaar is op de voorgestelde implantaatplaats. Als er weinig of geen bot is in het voorgestelde gebied voor het tandheelkundige implantaat, kunnen apparaten of speciale transplantaatmaterialen nodig zijn. Als er één enkele, natuurlijk gevormde incisie wordt gemaakt en deze strak wordt gesloten nadat de minimaal noodzakelijke botvoorbereiding is uitgevoerd, zou een snellere genezing moeten optreden zonder de bloedtoevoer te beschadigen. Dit vermindert de snelheid van implantaatverlies als gevolg van een gebrek aan botvorming, morbiditeit en kosten aanzienlijk. In de overgrote meerderheid van de gevallen kan het klassieke titaniumschroefimplantaat worden geplaatst met unieke precisie en minimale invasiviteit, betaalbaar voor de patiënt, waardoor hij of zij onmiddellijk kan overgaan tot de onmiddellijke of vroege functie tijdens de driedaagse bezoekfase, waarna langdurige kronen, kunstgebitten of bruggen worden bevestigd.

Chirurgische plaatsing van implantaten

Voor de chirurgische plaatsing van de tandheelkundige implantaten is een panoramische röntgenfoto of 3D-tomografie nodig om de bothoogte, botbreedte en anatomische structuren zoals de mandibulaire zenuw, neusholte of maxillaire sinussen te bepalen, die cruciaal zijn voor een veilige operatie die geen risico voor de patiënt inhoudt. De procedure omvat het verstrekken van een geschikte verdoving, geschikte incisies en dissectie, evenals het gebruik van verschillende boren en voorbereidingssystemen, na bestudering van de chirurgische handleiding die de prosthodontist gebruikte om de plaatsing van het implantaat te begeleiden. Wanneer de tandheelkundige implantaten in de verkorte maxilla worden geplaatst, is meestal een sinustransplantaat nodig.

Dit is een chirurgische ingreep die wordt gebruikt om structuren rond de tanden van de patiënt te vervangen of te versterken, waaronder de maxillaire sinus, met behulp van bot uit het lichaam van de patiënt. Deze procedure wordt uitgevoerd om de botondersteuning of bothoogte te vergroten, zodat er een betere prognose is voor implantaten die in een gebied met een onvoldoende hoeveelheid bot in het achterste gedeelte van de bovenkaak worden geplaatst. De interne augmentatie wordt gebruikt om de vloer van de maxillaire sinus na te bootsen en om een veilige behandeling in geval van perforatie met een osteotoom te vergemakkelijken.

Osseo-integratieproces

Osseo-integratie is een directe structurele en functionele verbinding tussen geordend levend bot en het oppervlak van een lastdragend implantaat. Een geosseo-integreerd implantaat wordt gedefinieerd als een component die direct verankerd is in het bot en ondersteuning biedt aan een kunsttand die ook de natuurlijke tandfunctie nabootst. Er is aangetoond dat tal van factoren de kwaliteit van osseo-integratie beïnvloeden. Dit proces treedt op na kort botcontact met het implantaatoppervlak, onmiddellijk gevolgd door de genezing van het alveolaire bot.

Het concept van osseo-integratie is ontstaan in Zweden als een parallelle ontdekking in zowel experimentele als klinische orthopedische studies. Het doel van de ontwikkeling van de tandheelkundige implantaattechniek was het ontwerpen van een bevestiging met als doel het vaststellen van een langdurige dragende bot-spierfunctie, waarbij specifiek een periode van "niet-belasting" werd opgenomen tijdens een noodzakelijke genezingsperiode van vier tot zes maanden.

Factoren bij osseo-integratie:

De primaire factoren die de osseo-integratie tussen het omliggende botweefsel en het implantaat beïnvloeden, zijn onder meer:

Het proces vindt onmiddellijk plaats na een kort contact tussen het implantaatoppervlak en het bot, waardoor het alveolaire bot snel kan genezen. De ontdekking van osseo-integratie werd onafhankelijk in Zweden gedaan door zowel experimenteel als klinisch orthopedisch onderzoek. Deze ontwikkeling was gericht op het creëren van een anatomische, lastdragende langdurige bot-spierfunctie, met de cruciale opname van een "niet-belastings" periode die vier tot zes maanden duurt om een goede genezing te garanderen.

Voorafgaand aan de chirurgische plaatsing van de tandheelkundige implantaten is een panoramische röntgenfoto of 3D-tomografie vereist om de bothoogte, botbreedte en anatomische structuren zoals de mandibulaire zenuw, neusholte of maxillaire sinussen te bepalen; dit is erg belangrijk voor een risicovrije en veilige chirurgische procedure voor de patiënt.

De procedure omvat geschikte anesthesie, geschikte incisies en dissecties, evenals het gebruik van verschillende boren en preparatiesystemen, waarbij vooraf de chirurgische gids wordt onderzocht die de prosthodontist gebruikt als leidraad voor de plaatsing van het implantaat.

Wanneer tandheelkundige implantaten in de verkorte maxilla worden geplaatst, is een sinuslift (sinustransplantaat) over het algemeen noodzakelijk. Dit is een chirurgische procedure die wordt gebruikt om structuren rond de tanden van de patiënt, inclusief de maxillaire sinus, te vervangen of te versterken, met behulp van bot dat uit het lichaam van de patiënt wordt weggenomen.

Deze procedure wordt uitgevoerd om de botondersteuning of bothoogte te vergroten om een betere prognose te bieden voor implantaten die worden geplaatst in een gebied waar de hoeveelheid bot onvoldoende is in het achterste deel van de bovenkaak. Interne augmentatie wordt gebruikt om de bodem van de maxillaire sinus na te bootsen en een veilige behandeling te bieden in geval van perforatie met behulp van een osteotoom.

• Architecturale factoren
• Oppervlaktekenmerken
• Macroscopische factoren
• Microscopische factoren
• Mechanische factoren

Voordelen van tandheelkundige implantaten

Prothetische tandheelkundige implantaten worden algemeen erkend voor het herstellen van de mondfunctie, occlusale stabiliteit en het behoud van het botniveau. Dit zijn echter niet de enige voordelen. Implantaten hebben ook verschillende voordelen ten opzichte van andere restauraties, zoals tandheelkundige bruggen, gedeeltelijke gebitsprothesen en volledige kunstgebitten. Aanvullende voordelen van tandheelkundige implantaten zijn onder meer hulp bij het in stand houden van bot en het vastzetten van zachte weefsels, gemak en reiniging, comfort en vertrouwen, en verbeterde esthetiek. Prothetische tandheelkundige implantaten zijn zeer effectief en omvatten aspecten zoals het verbeteren van de kauwfunctie, kauwstabiliteit, verbeterde fonetiek, minimale of geen extra prothetische hulpmiddelen, het niet vereisen van ondersteuning van aangrenzende tanden, en zelfs de zelfondersteuning beïnvloed door eenvoudige restauraties, vooral voor gedeeltelijke of volledige kunstgebitten. Patiënten krijgen vaak implantaten zonder op de hoogte te zijn van de beperkingen veroorzaakt door andere meer traditionele methoden van ondersteuning of gebruik. Enquêtes onder de bevolking hebben gemeld dat patiënten over het algemeen tevreden zijn met hun tandheelkundige implantaten, hun restauratie accepteren en genieten van een verbeterde levenskwaliteit vanwege hun vermogen om te eten en te glimlachen. Daarnaast gaat het plaatsen van implantaten gepaard met een grotere patiënttevredenheid dan conventionele prothetische therapie. In de meeste gevallen is een enkele implantaatdosis voldoende voor herstel, hoewel de frequentie kan variëren afhankelijk van de locatie van het implantaat. Tandheelkundige implantaten zijn langdurige restauratiemiddelen en gaan langer mee dan andere soorten kunstgebitten.

Verbeterde esthetiek en functionaliteit

Tandheelkundige implantaten die zijn ontworpen om ontbrekende tanden te vervangen, zijn synthetische structuren die in het gebied van de tand worden geplaatst, meestal gemaakt van titanium of zirkoniummetaal. Tandheelkundige implantaten worden in het kaakbot geplaatst, waar ze een functionele en esthetische oplossing bieden. Tandheelkundige implantaten worden tegenwoordig gebruikt om tandtekorten te verhelpen, met als belangrijkste probleemgebied het verlies van tanden. Vanaf de dag dat de tand- en wortelstructuur verloren gaat, worden er soms lange uren doorgebracht met ontbrekende tanden en kunnen zich regelmatig problemen voordoen. Met tandheelkundige implantaten kunnen patiënten na verloop van tijd weer hun normale leven leiden. Een ander voordeel is dat ze geen nadelige effecten hebben op de tanden in de mond; ze worden alleen aangebracht op het gebied waar het implantaat verloren is gegaan, zodat ze niet in contact komen met andere tanden in de mond.

Het verlies van tanden brengt veel problemen met zich mee, waaronder esthetische ontevredenheid van individuen, evenals ernstige tekortkomingen in communicatie, kauwgewoonten, bot- en gezichtsstructuur. Hoe korter de tijd dat een persoon blijft zonder tanden, hoe minder ernstig de situatie wordt. Degenen die eerst hun voortanden verliezen, voelen het probleem acuter. Tandverlies blijft niet alleen beperkt tot esthetische zorgen. De meerderheid van de patiënten die klagen over tandverlies, lijdt aan ongezonde voeding, evenals een verminderde sociale communicatiekwaliteit. Tandheelkundige implantaten zijn snelle en effectieve oplossingen voor patiënttevredenheid en functionaliteit, en ze worden door bepaalde groepen gunstig benaderd. Het belangrijkste kenmerk van tandheelkundige implantaten is dat ze sterk lijken op natuurlijke tanden en daarom een natuurlijke uitstraling hebben.

Na succesvolle implantaattoepassingen kan er een psychologische verbetering, lachende gezichten en spreekcomfort optreden, waardoor gebruikers vertrouwen kunnen winnen. Indien nodig kunnen ze beter kauwen door hun gezonde tanden te gebruiken. Ze dienen een heel belangrijk en gunstig doel voor patiënten. Tandheelkundige implantaten zijn bijna onoverwinnelijke materialen. Gebruikers krijgen in korte tijd weer een normaal leven en leven hun dagen alsof ze het implantaat niet gebruiken. Ze zijn gestructureerd met het doel een voordeel te creëren voor de persoon en zijn in dit opzicht zeer succesvol. Na tandheelkundige implantaten zijn de voordelen en winsten die iedereen ontvangt erg belangrijk. Met tandheelkundige implantaten worden mensen gered van veel problemen die ze met uitsluitend kunstgebitten en bruggen niet kunnen overwinnen. Kauwen kan pijn, zwelling of zelfs bloedend tandvlees veroorzaken.

Implantaten stellen mensen in staat om aan deze problemen te ontsnappen. Bovendien betekent het feit dat deze tanden niet leven niet dat ze nooit zullen vergaan. Tandheelkundige implantaten verbeteren uw leven door deze problemen aan te pakken. Bovendien moet langdurige toepassing worden vermeden. De zorg ervoor is belangrijk, regelmatig, en er zijn een paar punten die moeten worden aangepakt voor duurzaamheid. Tandheelkundige implantaten, bruggen of andere oplossingen zijn ontworpen met moderne technologie en zijn gemakkelijk te gebruiken. Ze verschillen bijna niets van normale tanden en gebruikers kunnen hun zwakke punten begrijpen. Ze kunnen worden ontworpen in overeenstemming met de mond van de persoon. Een glad uiterlijk en gladde structuur zijn hun belangrijkste kenmerken. Toch is het duidelijk dat ze helemaal niet waarneembaar zijn. Ze vereisen geen extra zorg; ze hebben geen onderhoud. Dit maakt ze voor veel mensen zeer aantrekkelijk en stelt hen in staat om vrij te leven. Het implantaat weerspiegelt het beeld van uw glimlach op een helderdere manier en interfereert met geen enkele andere tand. Al deze sterke punten maken tandheelkundige implantaten de meest logische opstap om ontbrekende tanden te vervangen.

Behoud van botdichtheid

Bot stimuleert het kaakbot en zendt signalen uit die essentieel zijn voor het behouden van een optimale botdichtheid. Zonder tanden wordt het kaakbot niet meer gestimuleerd en begint het aan dichtheid te verliezen. De kaak kan ook naar binnen resorberen, wat een hol uiterlijk veroorzaakt. Dit heeft gevolgen voor de patiënt, omdat deze het bot verliest dat het zachte weefsel kon ondersteunen. Voor patiënten die een volledige tandboog vervangen, vereist het kaakbot een groot gebied om het bottransplantaat te ondersteunen dat nodig is voor het proces. De rand van het transplantaat is voorzien van een venster, waardoor mobilisatie van de osteogene laag mogelijk is. Het transplantaat wordt vervolgens geïnstalleerd, wat zorgt voor een snelle bevestiging aan het bot en de nodige stabiliteit. Bij behoud van de breedte en hoogte van de alveolaire kam kunnen implantaten op hun beoogde positie worden geplaatst, ondersteund door het bestaande botvolume. Deze zijn belangrijk voor zowel succes op de korte termijn met initiële implantaatstabiliteit als succes op de lange termijn met herstelde functie en esthetiek. In de loop van de tijd kunnen deze gunstige omstandigheden verloren gaan, wat de noodzaak van augmentatie kan veroorzaken. Bij de patiënt die wacht op revalidatie door osseo-integratie van het implantaat zullen de implantaten worden geplaatst wanneer de dichtheid van de ontvangende holte laag is, wat negatief is voor de prognose van het geval. Dat kan de positie en hoeveelheid van de noodzakelijke toekomstige bottransplantaten veranderen.

Potentiële complicaties en risico's

Agressieve behandelingen voor onmiddellijke belasting worden ontwikkeld en gepresenteerd door het gebruik van protocollen die het risico op de meest voorkomende problemen minimaliseren. Afhankelijk van de vraag of mandibulaire of maxillaire implantaten worden gebruikt, zal ongeveer 0,5% of 1,6% van de patiënten ernstige complicaties ervaren in de 24 maanden na de operatie. In de onderkaak kan 1% van de schroeven die worden gebruikt om de tandprothese te verankeren, beschadigd raken door de schroeven in de geverfde cellen van de implantaatkoppen of in de botten te implanteren. Er kunnen verschillende pathologieën van de maxillaire sinussen optreden, hoewel deze zeldzaam zijn. Een hogere uitgave is het beheer van deze gevallen. Het moet worden toegegeven dat de kosten en de verenigbaarheid van implanteertechnieken met het sociale leven van een patiënt niet goed zijn uitgelegd vanwege het gebrek aan uitgebreide, methodologisch verantwoorde en goed uitgevoerde gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken of cohortstudies. Antithrombotische behandeling, geassocieerd met een verhoogd risico op bloedingen op de bijkomende plaats tijdens tandheelkundige implantaatprocedures, vormt een risico voor individuen, met name voor degenen die orale bloedplaatjesaggregatieremmers gebruiken.

Infectie en afstoting

Infectie van tandheelkundige implantaten kan worden toegeschreven aan de inheemse microflora van de gastheer, de verzwakte immuunrespons van de gastheer en onjuiste chirurgische technieken of een implantaat dat onbekend is voor de chirurg, wat leidt tot het directe nestelen van bacteriën, andere pathologische entiteiten en de microgroeven. Dergelijke ongewenste gebeurtenissen doen zich waarschijnlijker voor tijdens een operatie, omdat de zuurstoftoevoer naar het implantaat afneemt en zure omstandigheden toenemen, waardoor de rijkdom van het speeksel en de inherente bacterieremmende stoffen ervan afnemen. Dit is vooral het geval bij gesloten operaties. Micro-organismen bezitten een gecoördineerd mechanisme voor binding aan en vestiging op titaniumverbindingen die helpen bij hun verspreiding, waardoor ze zo worden gewijzigd dat deze micro-organismen kunnen blijven bestaan op het oppervlak van elk tussentijds implantaat in weke delen. Klinische symptomen voor peri-implantitis zijn hetzelfde als die van parodontitis en zijn daarom niet nodig voor diagnose. Bloeden, gemarkeerde pocketdiepte of ettering kunnen wijzen op een infectie, met specifieke inductoren geassocieerd met tandheelkundige implantaten, zoals die welke worden geactiveerd door bepaalde plotselinge schokken, plaatsing op een droge plek, boren in compact bot, en trillingen of ongeplande bewegingen die de kans vergroten dat stabilisatie niet aan lichaamsholten hecht, wat oververhitting voorkomt. Deze kunnen worden omzeild doordat operators stapsgewijze boortechnieken en andere moderne boren introduceren. Andere plaatsen van heruitzaaiing van bacteriën zijn onder meer het inbrengen van zuurstof en het vrijkomen van neutrofielen, het hermodelleren van weefsel en het omvallen van oude implantaten, waardoor bacteriën naar andere delen van het lichaam worden gedwongen.

Zenuwbeschadiging

In ten minste 1% van de gevallen met tandheelkundige implantaten loopt de patiënt een zenuwbeschadiging op. Omdat deze letsels de mentale zenuw aantasten, een aftakking van de trigeminuszenuw, kunnen ze ook ernstige gevolgen hebben. Deze takken zijn verantwoordelijk voor het voelen en geven van gevoel in de kin, de onderlip, het onderste tandvlees en de tanden die eraan vastzitten. Na een implantaatchirurgie kunnen sommige patiënten pijn ervaren in het gebied van het implantaat. In extreme gevallen, als het implantaat de mentale zenuw raakt, kan permanente zenuwbeschadiging optreden, wat resulteert in gevoelloosheid bij de patiënt. Hoewel dit meestal tijdelijk is, kan de aandoening in ernstige gevallen permanent zijn. Het implantaat moet dan mogelijk worden verwijderd. Osteotomiegrootte en de boorsequentie zijn minder belangrijk, aangezien niet is aangetoond dat een grotere afstand tot de zenuw de schade minimaliseert. De methode om het apparaat in te brengen, de richting of andere boorbedieningsfuncties kunnen het risico verminderen. Fouten in de planning en voorbereiding kunnen leiden tot zenuwletsel.

Zenuwbeschadiging kan optreden wanneer de chirurg te agressief te werk gaat met het plaatsen van het implantaat, als de implantaten in een verkeerde positie worden geplaatst, wanneer de implantaten gewoonweg te lang zijn of wanneer het implantaat in een ongunstige onderliggende anatomische structuur wordt geplaatst. Het minimaliseren van zenuwbeschadiging zou het resultaat van het tandheelkundige implantaat of enige tandheelkundige ingreep ten goede moeten komen. Ondanks een goed voorbereid behandelplan en een nauwgezet uitgevoerde operatie kunnen ongelukken gebeuren. Als de chirurg de patiënt heeft geïnformeerd over de mogelijke risico's en de situatie op de juiste manier heeft aangepakt, zal de patiënt niet in staat zijn claims in te dienen voor een negatieve uitkomst van het tandheelkundige proces. Het hoofdstuk onderzoekt de belangrijkste complicaties van het implantaat door zenuw- en sinusproblemen. De specifieke problemen, indien niet op de juiste manier afgehandeld, hebben betrekking op medisch-juridische aspecten wanneer patiënten ervoor kiezen een rechtszaak aan te spannen of een claim in te dienen voor hun letsel als gevolg van zenuwschade. De tandarts heeft bepaalde wettelijke vereisten, waaronder de noodzaak van schriftelijke toestemming en ervoor zorgen dat de patiënt op de hoogte is van de bijbehorende risico's, en de tandarts moet bereid zijn uit te leggen wat er is gedaan.