Hernia-correctie

Herniacorrectiechirurgie, ook bekend als hernioplastiek en herniorrhaphy, is een delicate medische ingreep waarbij een hernia (gewoonlijk een “uitstulping” genoemd) in verschillende delen van de menselijke anatomie wordt verkleind (weer op zijn plaats gezet) en met chirurgische methoden wordt gerepareerd. Ligamenten worden gebruikt waar spieren of ligamenten zwak zijn geworden of uit hun knobbels zijn verdwenen, wat resulteert in de hernia. De behandeling wordt meestal uitgevoerd in het buik-, dij- of navelgebied (maag). Het proces wordt uitgevoerd door een algemeen specialist, een abdominoperineaalchirurg, een orthopedisch chirurg of een neurochirurg, die allemaal goed zijn opgeleid en adequaat worden aangestuurd.

Het primaire doel van een herniahersteloperatie is het oplossen van uitsteeksels (hernia's). Hernia is onderverdeeld in drie typen: neuraal, inguinaal (binnenkant van de dij) en potentieel (zenuwen). Bovendien zijn de intra-abdominale weefsels ofwel diafragmatisch (bovenste borstkas of epigastrisch) ofwel anterieur (voor de buikspieren). Hernia's zijn ook organiseerbaar, wat betekent dat ze uitsteken en zich terugtrekken. Als de hernia niet vanzelf terugkeert, is de chirurgische techniek mogelijk niet effectief en wordt een hernia-mesh-procedure herhaald. Antihistaminica en spierverslappers worden regelmatig als adjuvantia gebruikt om de kans op een succesvol celherstel te vergroten. Open, laparoscopische (interne ventrale) en robotmethoden zijn allemaal beschikbaar voor de behandeling van hernia's (robotondersteunde herniareparatie).

Preoperatieve overwegingen

Hoewel een hernia niet altijd pijnlijk of onmiddellijk gevaarlijk is, kan het uitpuilen van een orgaan als gevolg van verzwakte spier- en weefselwanden het beste worden aangepakt door middel van chirurgische correctie. Pre- en postoperatieve overwegingen moeten door zowel de patiënt als de chirurg worden beheerd om optimale resultaten te garanderen. De verwachte vergoedingsbedragen, de gemiddelde ziekenhuisopname en de behoefte van de patiënt aan postoperatieve hulp zijn allemaal belangrijk om te bespreken voorafgaand aan een herniacorrectieoperatie, vanwege hun impact op de kwaliteit van de gezondheidszorg. Bovendien is een grondige operatie ter voorbereiding op een herniareparatie essentieel, en kan bestaan ​​uit patiëntenvoorlichting, beoordeling van bloedverdunnende therapieën, antibioticatherapie en ondersteuning bij het stoppen met roken.

Preoperatieve beoordeling:

De chirurgische voorbereiding voor de patiënt die een hernioplastiek ondergaat, is dezelfde als voor iemand die een ander type operatie ondergaat. Een gedetailleerde beoordeling is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de patiënt stabiel en geschikt is om de reconstructieve operatie te ondergaan. Daarnaast zijn counseling, preoperatieve voorbereiding en besproken zorgbehoeften van belang voor de kwaliteit van de zorg. De operatiedatum van de patiënt moet worden bevestigd en de financiële regelingen moeten aan de patiënt worden uitgelegd. Hoewel voor laparoscopische chirurgie geen extra specialisten nodig zijn, vereist algemene anesthesiechirurgie de hulp van een anesthesist om de patiënt gerust te stellen. Daarnaast is algemene gezondheidszorg vereist.

• Cardiovasculaire beoordeling
• Evaluatie van bloedarmoede
• Intra-abdominale pathologiebeoordeling
• Darmvoorbereiding
• Profylaxe voor DVT, PE

Evaluatie van de geschiktheid voor een herniacorrectieoperatie

Artsen voeren tijdens een eerste afspraak een reeks tests uit om te bepalen of iemand geschikt is voor een operatie. De tests zijn als volgt: Lichamelijk onderzoek: Een lichamelijk onderzoek omvat het controleren van het getroffen gebied op eventuele uitstulpingen of scheuren. Een arts kan ook informeren naar enig ongemak, gevoeligheid of hoestgerelateerd trauma. MRI: Een MRI van de onderbuik kan de darmen monitoren. Röntgenfoto: Een röntgenfoto beoordeelt de gezondheid van de darmen, het rectum en de anus, evenals de botten en de onderrug. Om te bepalen of een hernia-reparatie voor u geschikt is, kunt u zich tijdens een eerste consult laten testen. Deze controles zijn:

Bespreek uw gezondheid en medische geschiedenis met uw arts. Ze willen weten:

• Een eerste test, waarbij de arts naar het getroffen gebied kijkt om te zien of het door een afvoer of incisie uitpuilt. Ze kunnen ook informeren naar eventuele ongemakken of trauma's in die regio.
• Een beeldvormende test, zoals een MRI van uw onderbuik, om te bevestigen dat uw darmen vastzitten en niet in het persgat vastzitten.
• Als uw hernia klein en spoorloos is, kan een röntgenfoto van het bot nodig zijn om het rectum, het scrotum en het gebied rond het rectum (anus) te beoordelen.
• Of u op dit moment een hernia(s) heeft en alleen rectale pijn heeft.
• Een lijst met alle behandelingen en ingrepen of operaties die u heeft ondergaan (inclusief een herniaoperatie).

Chirurgische procedure

Er zijn veel soorten herniaoperaties en -technieken, en idealiter moet degene die wordt gekozen degene zijn waarin uw chirurg bekwaam is en die de beste resultaten op de lange termijn heeft. Het belang van een multidisciplinaire aanpak bij de behandeling van hernia en vele andere ziekten is om te proberen deze patiënten te beoordelen voordat ze een operatie ondergaan ‘voor het geval er andere dingen zijn die gerepareerd moeten worden’, of wanneer men denkt dat hun hernia de pijn veroorzaakt, het doel is om dit te vermijden als er aanwijzingen zijn dat het een probleem zou kunnen veroorzaken. Een van de meest voorkomende misvattingen is dat een liesbreuk een triviaal probleem is dat met een simpele “push-back” kan worden opgelost; een vertraging in de behandeling informeert de patiënt en de familie over de ernst van de aandoening: chronische pijn en meerdere recidieven.

Ook de chirurgische behandeling van liesbreuken heeft zich in de loop der jaren ontwikkeld, inclusief anesthesie, prehabilitatie, pijnverlichting en postoperatieve revalidatie. Over het algemeen zijn er twee hoofdbenaderingen voor herniachirurgie: open en laparoscopisch. De chirurg kan bijvoorbeeld het natuurlijke gat in de buikwand gebruiken waar de herniazak doorheen is gekomen om de Plug and Patch-techniek toe te passen, of het kan een combinatie van beide zijn (zoals laparoscopische postoperatieve plaatsing van een bioprothetische afdaler bij TAPP). Soms wordt een enkele incisie (unilateraal of inguinoscrotaal) gemaakt in het getroffen gebied, waardoor de hernia wordt gerepareerd.

Als de hernia via een laparoscoop aan het lieskanaal moet worden geopereerd, werd het vanaf het begin van de eerste laparoscopische hernia-procedures duidelijk dat een doorgesneden herniazak de integriteit van de contralaterale zijde in gevaar zou kunnen brengen; Om dit probleem aan te pakken, werd de enterotomie gehecht voordat deze werd gedeeld.

Soorten herniacorrectieoperaties

Er worden twee algemene benaderingen gebruikt om hernia's te herstellen: open chirurgie en laparoscopische chirurgie. Laparoscopische chirurgie resulteert doorgaans in minder pijn en een sneller herstel.

Sommige mensen komen echter niet in aanmerking voor laparoscopische chirurgie. Degenen die bijvoorbeeld eerder een operatie aan de onderbuik hebben ondergaan of een femorale hernia of bloedvaten, zenuwen of andere structuren hebben die problemen kunnen veroorzaken tijdens de reparatie, kunnen worden doorverwezen naar een open operatie. Het uitvoeren van een herniareparatie is essentieel. Open chirurgie kan een laparoscopische procedure inhouden, wat betekent dat de chirurg door een kleine camera naar de buikstructuren kijkt; Hiervoor is slechts een zeer kleine incisie nodig.

Ook bij irreducibele liesbreuken is open chirurgie essentieel; het kan worden gedaan via een kleine incisie of op een manier die vergelijkbaar is met een spanningsvrije hernioplastiek, dat wil zeggen dat er geen spanning wordt uitgeoefend op het verzwakte deel van de spier. Minimaal invasieve reparatie (MIR) wordt doorgaans uitgevoerd met behulp van een endoscoop (het gebruikte type camera en het glasvezeltype in het algemeen hebben geleid tot verschillende innovaties en aanpassingen van de gebruikelijke MIR-procedures, zoals in latere delen van dit artikel in meer detail wordt beschreven). Soms wordt echter in plaats daarvan een ER of flexibele proctoscoop gebruikt. Laparoscopie is het inbrengen van een camera en een chirurgische telescoop via een reeks zeer kleine incisies in de buik. Dit vereist algemene anesthesie. Laparoscopie is de meest voorkomende minimaal invasieve chirurgische procedure; het is echter moeilijk om de binnenkant van de buik te visualiseren. Als het nodig is om de buikholte te observeren, kan soms een open chirurgische techniek, laparoscopie, worden uitgevoerd onder algemene of spinale anesthesie.

Extra bescherming van de maagwand moet worden geboden als laparoscopische chirurgie onder algemene anesthesie wordt uitgevoerd.

Postoperatieve zorg

Na de operatie wordt u overgebracht naar de uitslaapkamer. De effecten van de verdoving zullen waarschijnlijk nog steeds merkbaar zijn en de wond zal pijnlijk zijn.

Uw chirurg heeft vóór uw operatie besproken welke opties voor pijnverlichting voor u beschikbaar zijn. De verpleegkundige op de verkoeverkamer houdt u in de gaten en biedt pijnverlichting. Wanneer u zich op uw gemak voelt, de bloeddruk en de polsslag bevredigend zijn, wordt u voor verdere zorg naar de afdeling overgebracht. U wordt opnieuw gezien door de chirurg en anesthesioloog op de afdeling, meestal de ochtend na de operatie. De operatieplaats zal gezwollen en pijnlijk zijn.

Er worden medicijnen voorgeschreven om u op uw gemak te stellen, en deze moeten worden ingenomen om onnodig ongemak te voorkomen. Eventuele pijn of problemen bij het plassen zijn te wijten aan de operatie en zouden vanzelf moeten verdwijnen.

Zitten of slapen met de voeten hoger dan het lichaam zal de zwelling verminderen, en deze beenuiteindeverhoging zal in het ziekenhuis plaatsvinden. U krijgt eenmaal daags gedurende 10 dagen een tromboprofylaxe-injectie voorgeschreven om de vorming van bloedstolsels in de diepe aderen van het been te voorkomen, aangezien het gebrek aan beweging het risico op bloedstolsels vergroot. De operatieplaats zal enigszins roodachtig, gevoelloos en warm zijn; Direct na uw operatie kan er sprake zijn van blauwe plekken en zwellingen – dit zal verdwijnen. Verwijder het verband niet. De wond kan vervuild zijn door een kleine hoeveelheid afscheiding uit de wond, maar als de wond aanzienlijk is, overmatig geurt of groenig is, kan dit wijzen op tekenen van een vroege infectie. U dient de afdeling hiervan op de hoogte te stellen of contact op te nemen met het ziekenhuis.

Als er een bovenliggend zelfklevend verband op de incisies is aangebracht, moet dit op zijn plaats blijven totdat het begint los te laten. Het is dynamisch en moet spontaan tot stand kunnen komen.

Herstelperiode

Over het algemeen is herstel van een herniaoperatie een langzaam maar gestaag proces, en volledig herstel kan enkele weken tot maanden duren. Mensen herstellen doorgaans binnen een paar dagen van een liesbreukoperatie, terwijl patiënten die een open ventrale herniaoperatie hebben ondergaan, langer dan vier weken kunnen blijven genezen. Er is geen verschil in de herstelduur tussen de twee hechtmaterialen en toegepaste hechttechnieken.

Er kunnen echter enkele variaties zijn afhankelijk van de aanvullende technieken die worden gebruikt bij patiënten met een hoog herhalingsrisico. Herstel vindt plaats in fasen, waarbij patiënten voor elke fase richtlijnen krijgen om hen te helpen de waarschijnlijkheid van herstel in te schatten. In de eerste paar weken is het gebruikelijk dat patiënten een beklemmend gevoel of zwelling voelen op de reparatieplaats, en sommigen gebruiken ondersteunende kleding om de pijn te minimaliseren. Patiënten kunnen merken dat beweging pijn veroorzaakt, die wordt verholpen met vrij verkrijgbare pijnstillers.

De incisiewebsites kunnen tijdens de eerste paar weken na de operatie gevoelig of licht rood zijn, maar deze zouden binnen zes weken verdwenen moeten zijn. Na zes weken hebben veel mensen geen fysieke herinneringen meer aan een herniaoperatie, hoewel anderen nog steeds pijn kunnen hebben of gedurende een langere periode een aanhoudende zwelling kunnen hebben. Een moeder die een herniaoperatie heeft ondergaan, kan na ongeveer acht weken geleidelijk weer aan de slag met handenarbeid.

Gedurende de herstelperiode kunnen patiënten die laparoscopie hebben ondergaan minder ongemak en minder littekens verwachten dan degenen die een open operatie hebben ondergaan. Een gecorrigeerde hernia kan in zeldzame situaties terugkeren. Dit zou met name kunnen gebeuren als een hernia die zich in de darmen heeft ontwikkeld, of als ander maagweefsel in een herniazak wordt opgevangen en als gevolg van de opsluiting wordt gedood (gewurgd).

Als een hernia verstikt raakt, kan dit ernstig ongemak en andere symptomen veroorzaken, en moet de hernia mogelijk onmiddellijk operatief worden verwijderd om problemen te voorkomen. Pijn op de incisieplaats is normaal na een herniaoperatie. Toenemend ongemak kan er daarentegen op duiden dat de hernia is teruggekeerd, in plaats van alleen maar trauma van de operatie. Mensen met een hernia die terugkeert, hebben mogelijk zorg nodig om deze te herstellen.

Nazorgaanbevelingen

Het volgende advies is gemakkelijk op te volgen en wordt aanbevolen voor iedereen die onlangs een herniacorrectieoperatie heeft ondergaan.

Levensstijlaanpassingen

Omdat zware fysieke activiteit een belasting vormt voor de buikspieren, wordt personen geadviseerd om tijdens het wachten op de eerste postoperatieve controle af te zien van zwaar tillen en abrupte bewegingen. Aan de andere kant kunnen oefeningen die zich op andere delen van het lichaam richten, kort na de procedure worden hervat en zelfs worden aangemoedigd. Als algemene vuistregel geldt dat mensen na herniacorrectieprocedures niet in bed hoeven te blijven liggen, omdat bewegen door het huis zelfs kan helpen bij hun herstel.

Dieet: Na een herniacorrectie wordt geen verandering van dieet aanbevolen, tenzij anders aangegeven door uw specialist.

Postoperatieve voorzorg

Na uw operatie mag u een paar dagen niet autorijden, om er zeker van te zijn dat uw eerste postoperatieve controle geen ongemak met zich meebrengt. Drink gedurende ten minste twee weken na de procedure geen alcohol, omdat dit het optreden van postoperatieve complicaties zou kunnen stimuleren door de natuurlijke immuniteit te remmen. Onthoud u een paar dagen van geslachtsgemeenschap. Neem uw medicijnen zoals voorgeschreven door uw specialist. Na een open herniacorrectie heeft u een korset nodig dat u minimaal drie maanden nodig heeft. Onderhoud klinische consultaties en rapporteer mogelijke veranderingen in de klinische status aan uw specialist. Voer de dagen na de procedure geen complexe taken uit die een hoge mate van waakzaamheid of concentratie vereisen. Het duurt minimaal 14 dagen voordat de weefsels zich weer beginnen te hechten. Verwacht niet vóór deze datum een ​​afname van het volume van het oedeem te kunnen waarnemen. De opbouw van postoperatief oedeem kan niet onder controle worden gehouden, ongeacht de arts of de gebruikte techniek.