Tandheelkundige behandelingen

Goed nieuws voor mensen die aan dit probleem lijden: er is niet slechts één, maar meerdere permanente oplossingen om uit te kiezen. Tot de belangrijkste en meest nuttige opties behoren tandheelkundige implantaten. Hoewel tandartsen de mogelijkheid bieden om tandheelkundige implantaten te plaatsen, kunnen ze zowel de wortel als de kroon van de tand vervangen door functionele, natuurlijk ogende en langdurige vervangingen aan te bieden.

De voordelen van tandheelkundige implantaten zijn talrijk; patiënten moeten echter begrijpen dat deze tandheelkundige ingreep veel ingrijpender is in vergelijking met eenvoudige extracties. Hoewel de verschillende voordelen van tandheelkundige implantaten ze tot een aantrekkelijke tandheelkundige optie maken, moeten individuen zich vertrouwd maken met het proces om hun kansen op een succesvol resultaat te vergroten.

De procedure voor het plaatsen van een tandheelkundig implantaat wordt doorgaans in drie hoofdfasen uitgevoerd:

Deze fasen kunnen enkele weken of, vaker, maanden duren om te voltooien. Uitgebreide mondverzorging thuis, gecombineerd met professionele hulp van de tandartspraktijk, vergroot de kans op een soepel en succesvol tandheelkundig implantaatproces aanzienlijk. Patiënten moeten de implicaties van elke fase van de behandeling begrijpen en de beste manieren verkennen om een sterke, langdurige glimlach te behouden.

Definitie en soorten tandheelkundige implantaten

De tandheelkundige implantaten zijn eigenlijk objecten gemaakt van titanium of zirkonium, die verschillende vormen, diktes en lengtes kunnen hebben. Het implantaat kan sterk worden vergeleken met een schroef met een smalle punt. Dit biedt ons voordelen. Als het een schroef is die uitzet of de basis breekt in het geval van implantatie in het bot, is het gat alleen groter aan de basis van de osteotomie. Een ander type implantaat dat recentelijk bekend is geworden, zijn de jukbeenimplantaten. Deze hebben veel meer lengte omdat ze in het lichaam van het jukbeen worden geïmplanteerd. Om die reden worden ze geplaatst in zeer ernstige gevallen van maxillaire atrofie. Bovenop de implantaten wordt een brug of prothese geplaatst. Degene die hier wordt geïnstalleerd, is voorlopig. Dat wil zeggen, het vervult zijn functie, wordt vastgehouden, gebeten, gekauwd, maar het wordt een tijdje geplaatst terwijl het tandvlees beweegt als reactie op de vroege stadia van botgenezing. Na enkele maanden demonteert de specialist het en plaatst de implantaten. Pas dan wordt de definitieve prothese geplaatst.

Alleen iemand die implantologie studeert, kan tandheelkundige implantaten plaatsen; het zijn meestal een soort tandarts, soms maxillofaciale experts of kaakchirurgen die hun opleiding op een deskundige manier hebben uitgebreid. De implantaten hebben een kleine groef, zodat ze bij het bijten en het uitoefenen van de kracht van de beet stabiliteit en ondersteuning voor de tanden bieden. De bijtkracht, en daarmee het vermogen om te kauwen en te eten, keert op een natuurlijke manier terug. Afgezien van esthetiek en het op een bevestigde manier kunnen bijten, biedt het ons ook een ander voordeel. Het bot wordt alleen door het lichaam geresorbeerd als dat nodig is. Het lichaam investeert de minste energie om die ruimtes te behouden die nauwelijks worden gebruikt, aangezien de levensvorm zich niet vormt en verdwijnt. Het is een beetje zoals de atrofie van de spier van een zittend persoon die een arm of een been vast heeft zitten. De spieren beginnen te atrofiëren en verliezen kracht. Hetzelfde gebeurt in de mond met het alveolaire bot en de maxillaire sinussen. Wanneer een implantaat wordt geplaatst, wordt er ook een nieuwe wortel geplaatst. De botten interpreteren dit feit als een signaal van stabiliteit. Daarom blijft het bot in die gebieden met implantaten langer behouden, of dat is wat er in heel veel gevallen gebeurt.

De procedure voor tandheelkundige implantaten

Tandheelkundige implantaten zijn permanente titanium schroeven die in het kaakbot worden geplaatst en worden gerestaureerd met extra tandheelkundige componenten. Een enkel tandheelkundig implantaat wordt meestal gerestaureerd met een kroon die eruitziet, aanvoelt en functioneert als een echte tand. Het plaatsen van tandheelkundige implantaten is een kleine chirurgische ingreep die wordt uitgevoerd door een kaakchirurg. Gezien de biologische variaties, beginnend bij tand tot tandvlees, bot en bloedtoevoer, is elk tandheelkundig implantaat dat aan de patiënt wordt aangeboden een absoluut uniek op maat gemaakt product. De intelligentste van onze tanden zou zo'n chirurgische invasie niet toestaan. Terwijl de dunste transplantaten die nodig zijn in de implantologie 1 mm dik zijn, heeft de kleinste boor een diameter van 2 - 2,2 mm. Met de toegepaste technologieën die beschikbaar zijn, is de optimale benadering van tandheelkundige implantologie om binnen de beschikbare veilige limieten te blijven om onnodig risico, kracht of verspilling te voorkomen.

Voordat de implantaten worden geplaatst, is een grondig visueel, radiografisch en klinisch onderzoek nodig om de hoeveelheid, het volume en de kwaliteit van het bot te beoordelen dat beschikbaar is in de voorgestelde implantaatlocatie. Als er weinig of geen bot is in het voorgestelde gebied voor het tandheelkundig implantaat, kunnen apparaten of speciale transplantaatmaterialen nodig zijn. Als er een enkele natuurlijk gevormde incisie wordt gemaakt en deze strak wordt gesloten nadat de minimaal noodzakelijke botpreparatie is uitgevoerd, zou er een snellere genezing moeten optreden zonder de bloedtoevoer te beschadigen. Dit vermindert het percentage implantaatverlies als gevolg van een gebrek aan botvorming, morbiditeit en kosten aanzienlijk. In de overgrote meerderheid van de gevallen kan het klassieke titanium schroefimplantaat met unieke mannelijkheid en minimale invasiviteit worden geplaatst, betaalbaar voor de patiënt, waardoor hij of zij onmiddellijk kan overgaan tot de onmiddellijke of vroege functie tijdens de driedaagse bezoekfase, waarna langdurige kronen, kunstgebitten of bruggen worden bevestigd.

Chirurgische plaatsing van implantaten

Voorafgaand aan de chirurgische plaatsing van de tandheelkundige implantaten is een panoramische röntgenfoto of 3D-tomografie nodig om de bothoogte, botbreedte en anatomische structuren zoals de mandibulaire zenuw, neusholte of maxillaire sinussen te bepalen, die cruciaal zijn voor een veilige operatie die geen risico voor de patiënt met zich meebrengt. De procedure omvat het verstrekken van geschikte verdoving, geschikte incisies en dissectie, evenals het gebruik van verschillende boren en voorbereidingssystemen, waarbij de chirurgische gids al is bestudeerd die de prosthodontist heeft gebruikt om de plaatsing van het implantaat te begeleiden. Wanneer de tandheelkundige implantaten in de verkorte maxilla worden geplaatst, is meestal een sinustransplantaat nodig.

Dit is een chirurgische ingreep die wordt gebruikt om structuren rond de tanden van de patiënt te vervangen of te verbeteren, waaronder de maxillaire sinus, met behulp van bot uit het lichaam van de patiënt. Deze procedure wordt uitgevoerd om de botondersteuning of bothoogte te vergroten, zodat er een betere prognose is voor implantaten die worden geplaatst in een gebied met een onvoldoende hoeveelheid bot in het achterste deel van de bovenkaak. De interne augmentatie wordt gebruikt om de vloer van de maxillaire sinus te simuleren en om een veilige behandeling te vergemakkelijken in geval van perforatie met behulp van een osteotoom.

Osseointegratieproces

Osseointegratie is een directe structurele en functionele verbinding tussen geordend levend bot en het oppervlak van een lastdragend implantaat. Een geosseointegreerd implantaat wordt gedefinieerd als een component die direct in het bot is verankerd en ondersteuning biedt voor een kunsttand die ook de natuurlijke tandfunctie nabootst. Er is aangetoond dat talrijke factoren de kwaliteit van osseointegratie beïnvloeden. Dit proces vindt plaats na kort botcontact met het implantaatoppervlak, onmiddellijk gevolgd door de genezing van alveolair bot.

Het concept van osseointegratie is ontstaan in Zweden als een parallelle ontdekking in zowel experimentele als klinische orthopedische studies. Het doel van de ontwikkeling van de tandheelkundige implantaattechniek was om een bevestiging te ontwerpen met als doel het tot stand brengen van een langdurige lastdragende bot-spierfunctie, waarbij specifiek een periode van "niet-belasting" werd opgenomen tijdens een noodzakelijke genezingsperiode van vier tot zes maanden.

Osseointegratiefactoren:

De belangrijkste factoren die de osseointegratie tussen het omliggende botweefsel en het implantaat beïnvloeden, zijn onder meer:

Het proces vindt onmiddellijk plaats na kort contact tussen het implantaatoppervlak en het bot, waardoor een snelle genezing van het alveolaire bot mogelijk is. De ontdekking van osseointegratie werd onafhankelijk in Zweden gedaan door zowel experimenteel als klinisch orthopedisch onderzoek. Deze ontwikkeling was gericht op het tot stand brengen van een langdurige anatomische, lastdragende bot-spierfunctie, met de cruciale opname van een "niet-belasting"-periode van vier tot zes maanden om een goede genezing te garanderen.

Vóór de chirurgische plaatsing van tandheelkundige implantaten is een panoramische röntgenfoto of 3D-tomografie vereist om de bothoogte, botbreedte en anatomische structuren zoals de mandibulaire zenuw, neusholte of maxillaire sinussen te bepalen; dit is cruciaal voor een risicovrije en veilige chirurgische ingreep voor de patiënt.

De procedure omvat geschikte anesthesie, geschikte incisies en dissectie, evenals het gebruik van verschillende boren en voorbereidingssystemen door vooraf de chirurgische gids te onderzoeken die de prosthodontist heeft gebruikt als gids voor de plaatsing van het implantaat.

Wanneer tandheelkundige implantaten in de verkorte maxilla worden geplaatst, is meestal een sinustransplantaat nodig. Dit is een chirurgische ingreep die wordt gebruikt om structuren rond de tanden van de patiënt, waaronder de maxillaire sinus, te wijzigen of te versterken met behulp van bot dat uit het lichaam van de patiënt is gehaald.

Deze procedure wordt uitgevoerd om de botondersteuning of bothoogte te vergroten om een betere prognose te bieden voor implantaten die worden geplaatst in een gebied met onvoldoende bot in het achterste deel van de bovenkaak. De interne augmentatie wordt gebruikt om de vloer van de maxillaire sinus na te bootsen en een veilige behandeling te garanderen in geval van perforatie met behulp van een osteotoom.

• Architecturale factoren
• Oppervlaktekenmerken
• Macroscopische factoren
• Microscopische factoren
• Mechanische factoren

Voordelen van tandheelkundige implantaten

Prothetische tandheelkundige implantaten worden algemeen erkend voor het herstellen van de mondfunctie, occlusale stabiliteit en het behoud van het botniveau. Dit zijn echter niet hun enige voordelen. Implantaten hebben ook verschillende voordelen ten opzichte van andere restauraties, zoals tandheelkundige bruggen, gedeeltelijke gebitsprothesen en volledige kunstgebitten. Extra voordelen van tandheelkundige implantaten zijn onder meer het helpen behouden van bot en het vastzetten van zachte weefsels, gemak en reiniging, comfort en vertrouwen, en verbeterde esthetiek. Prothetische tandheelkundige implantaten zijn zeer effectief en omvatten aspecten zoals het verbeteren van de kauwfunctie, kauwstabiliteit, verbeterde fonetiek, minimale of geen extra prothetische apparaten, geen ondersteuning nodig van aangrenzende tanden, en zelfs zelfdragend beïnvloed door eenvoudige restauraties, vooral voor gedeeltelijke of volledige kunstgebitten. Patiënten krijgen vaak implantaten zonder op de hoogte te zijn van de beperkingen die worden veroorzaakt door andere, meer traditionele methoden van ondersteuning of gebruik. Gemeenschapsenquêtes hebben gemeld dat patiënten over het algemeen tevreden zijn met hun tandheelkundige implantaten, hun restauratie accepteren en genieten van een verbeterde kwaliteit van leven dankzij hun vermogen om te eten en te glimlachen. Bovendien wordt het plaatsen van implantaten geassocieerd met een grotere patiënttevredenheid dan conventionele prothetische therapie. In de meeste gevallen is een enkele implantaatdosis voldoende voor restauratie, hoewel de frequentie kan variëren afhankelijk van de locatie van het implantaat. Tandheelkundige implantaten zijn langdurige restauratiemiddelen en gaan langer mee dan andere soorten kunstgebitten.

Verbeterde esthetiek en functionaliteit

Tandheelkundige implantaten die zijn ontworpen om ontbrekende tanden te vervangen, zijn synthetische structuren die in het gebied van de tand worden geplaatst, meestal gemaakt van titanium of zirkoniummetaal. Tandheelkundige implantaten worden in het kaakbot geplaatst waar ze een functionele en esthetische oplossing bieden. Tandheelkundige implantaten worden tegenwoordig gebruikt om tandheelkundige tekortkomingen te verhelpen, waarbij het belangrijkste probleemgebied het verlies van tanden is. Vanaf de dag dat de tand- en wortelstructuur verloren gaat, worden er soms lange uren doorgebracht met ontbrekende tanden en kunnen er regelmatige problemen optreden. Met tandheelkundige implantaten kunnen patiënten na een bepaalde periode terugkeren naar hun normale leven. Een ander voordeel is dat ze geen nadelige effecten hebben op de tanden in de mond; ze worden alleen toegepast op het gebied waar het implantaat verloren is gegaan, zodat ze geen contact maken met tanden in de mond.

Tandverlies brengt veel problemen met zich mee, waaronder esthetische ontevredenheid van individuen, evenals ernstige tekortkomingen in communicatie, kauwgewoonten, bot- en gezichtsstructuur. Hoe korter de tijd dat een persoon met ontbrekende tanden blijft, hoe ernstiger de situatie wordt. Degenen die als eerste hun voortanden verliezen, voelen het probleem acuter. Tandverlies beperkt zich niet alleen tot esthetische zorgen. De meerderheid van de patiënten die klagen over tandverlies, lijdt aan ongezonde voeding, evenals een verminderde kwaliteit van sociale communicatie. Tandheelkundige implantaten zijn snelle en effectieve oplossingen voor patiënttevredenheid en functionaliteit, en ze worden door bepaalde groepen gunstig benaderd. Het belangrijkste kenmerk van tandheelkundige implantaten is dat ze erg lijken op natuurlijke tanden en daarom een natuurlijke uitstraling hebben.

Na succesvolle implantaattoepassingen kan er een psychologische verbetering, lachende gezichten en spreekcomfort optreden, waardoor gebruikers vertrouwen kunnen winnen. Indien nodig kunnen ze beter kauwen door hun gezonde tanden te gebruiken. Ze dienen een zeer belangrijk en gunstig doel voor patiënten. Tandheelkundige implantaten zijn bijna onoverwinnelijke materialen. Gebruikers krijgen in korte tijd hun normale leven terug en leven hun dagen alsof ze het implantaat niet gebruiken. Ze zijn gestructureerd met het doel een voordeel voor de persoon te creëren en zijn in dit opzicht zeer succesvol. Na tandheelkundige implantaten zijn de voordelen en winsten die iemand ontvangt erg belangrijk. Met tandheelkundige implantaten worden mensen gered van veel problemen die ze niet kunnen overwinnen met alleen kunstgebitten en bruggen. Kauwen kan pijn, zwelling of zelfs bloedingen in het tandvlees veroorzaken.

Implantaten stellen mensen in staat om aan deze problemen te ontsnappen. Bovendien betekent het feit dat deze tanden niet leven niet dat ze nooit zullen bederven. Tandheelkundige implantaten verbeteren uw leven door deze problemen aan te pakken. Bovendien moet langdurige toepassing worden vermeden. Zorg voor hen is belangrijk, regelmatig, en er zijn een paar punten die moeten worden aangepakt voor permanentie. Tandheelkundige implantaten, bruggen of andere oplossingen zijn ontworpen met moderne technologie en zijn gemakkelijk te gebruiken. Ze hebben bijna geen verschil met normale tanden en gebruikers kunnen hun zwakke punten begrijpen. Ze kunnen worden ontworpen in overeenstemming met de mond van de persoon. Een glad uiterlijk en structuur zijn hun belangrijkste kenmerken. Toch is het duidelijk dat ze helemaal niet waarneembaar zijn. Ze vereisen geen extra zorg; ze hebben geen onderhoud. Dit maakt ze voor veel mensen erg aantrekkelijk en stelt hen in staat vrij te leven. Het implantaat weerspiegelt het beeld van uw glimlach op een helderdere manier en interfereert niet met andere tanden. Al deze sterke punten maken tandheelkundige implantaten de meest logische opstap om ontbrekende tanden te vervangen.

Behoud van botdichtheid

Bot stimuleert het kaakbot en stuurt signalen die essentieel zijn voor het behoud van een optimale botdichtheid. Zonder tanden wordt het kaakbot niet meer gestimuleerd en begint het zijn dichtheid te verliezen. De kaak kan ook naar binnen resorberen, wat een holle uitstraling veroorzaakt. Dit heeft gevolgen voor de patiënt, aangezien hij het bot verliest dat hij had en dat in staat was om het zachte weefsel te ondersteunen. Voor patiënten die een volledige boog tanden vervangen, heeft het kaakbot een groot oppervlak nodig om het bottransplantaat te ondersteunen dat nodig is voor het proces. De rand van het transplantaat heeft een venster, dat mobilisatie van de osteogene laag mogelijk maakt. Het transplantaat wordt vervolgens geïnstalleerd, waardoor een snelle hechting aan het bot en de nodige stabiliteit mogelijk is. Met behoud van de breedte en hoogte van de alveolaire kam kunnen implantaten op hun beoogde positie worden geplaatst, ondersteund door het bestaande botvolume. Deze zijn belangrijk voor zowel succes op korte termijn met initiële implantaatstabiliteit als succes op lange termijn met herstelde functie en esthetiek. Na verloop van tijd kunnen deze gunstige omstandigheden verloren gaan, wat de noodzaak van augmentatie kan veroorzaken. De patiënt die wacht op revalidatie door de osseointegratie van het implantaat, zal de implantaten laten plaatsen wanneer de dichtheid van de ontvangende holte laag is, wat negatief is voor de prognose van de casus. Dat kan de positie en hoeveelheid van de noodzakelijke toekomstige bottransplantaten veranderen.

Mogelijke complicaties en risico's

Agressieve, onmiddellijke belastingsbehandelingen worden ontwikkeld en gepresenteerd door het gebruik van protocollen die het risico op de meest voorkomende problemen minimaliseren. Afhankelijk van of mandibulaire of maxillaire implantaten worden gebruikt, zal ongeveer 0,5% of 1,6% van de patiënten ernstige complicaties ervaren in de 24 maanden na de operatie. In de onderkaak kan 1% van de schroeven die worden gebruikt om de tandprothese te verankeren, worden beschadigd door de schroeven in de geverfde cellen van de implantaatkoppen of in de botten te implanteren. Er kunnen verschillende pathologieën van de maxillaire sinussen optreden, hoewel deze zeldzaam zijn. Een hogere uitgave is de behandeling van deze gevallen. Het moet worden toegegeven dat de kosten en de compatibiliteit van implantatietechnieken met het sociale leven van een patiënt niet goed zijn uitgelegd vanwege het gebrek aan uitgebreide, methodologisch verantwoorde en goed uitgevoerde gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken of cohortstudies. Antithrombotische behandeling, geassocieerd met een verhoogd risico op bloedingen op de bijbehorende plaats tijdens tandheelkundige implantaatprocedures, is een risico voor individuen, met name voor degenen die orale bloedplaatjesaggregatieremmers gebruiken.

Infectie en afstoting

Infectie van tandheelkundige implantaten kan worden toegeschreven aan de inheemse microflora van de gastheer, de verzwakte immuunrespons van de gastheer en onjuiste chirurgische technieken of een onbekend implantaat door de chirurg, wat leidt tot de directe nesteling van bacteriën, andere pathologische entiteiten en de microgroeven. Dergelijke ongewenste gebeurtenissen komen vaker voor tijdens een operatie omdat de zuurstoftoevoer naar het implantaat afneemt en zure omstandigheden toenemen, waardoor de rijkdom van speeksel en de inherente bacteriële remmende stoffen afneemt. Dit is vooral het geval bij gesloten operaties. Micro-organismen bezitten een gecoördineerd mechanisme om zich te binden aan en zich te vestigen op titaniumverbindingen die helpen bij hun diffusie, waardoor ze worden gemodificeerd zodat deze micro-organismen kunnen blijven bestaan op het oppervlak van elk intermediair implantaat van zacht weefsel. Klinische symptomen van peri-implantitis zijn hetzelfde als die van parodontitis en zijn daarom niet nodig voor diagnostiek. Bloeden, duidelijke pocketdiepte of ettering kunnen wijzen op een infectie, met specifieke inductoren geassocieerd met tandheelkundige implantaten, zoals die veroorzaakt door bepaalde plotselinge schokken, plaatsing op een droog gebied, boren in compact bot en trillingen of ongeplande bewegingen die de kans vergroten dat stabilisatie niet aan lichaamsholten zou hechten, waardoor oververhitting wordt voorkomen. Deze kunnen worden omzeild door operators die stap- en andere moderne boortechnieken introduceren. Andere plaatsen van herzaaiing van bacteriën zijn onder meer het inbrengen van zuurstof en het vrijkomen van neutrofielen, weefselremodellering en het omvallen van oude implantaten, waardoor bacteriën naar andere delen van het lichaam worden gedwongen.

Zenuwbeschadiging

In minstens 1% van de gevallen van tandheelkundige implantaten lijdt de patiënt aan zenuwletsel. Omdat deze verwondingen de mentale zenuw beïnvloeden, een tak van de nervus trigeminus, kunnen ze ook ernstige gevolgen hebben. Deze takken zijn verantwoordelijk voor het voelen en geven van gevoel in de kin, onderlip, onderkaak en de daaraan bevestigde tanden. Na een implantaatoperatie kunnen sommige patiënten pijn ervaren in het gebied van het implantaat. In extreme gevallen, als het implantaat de mentale zenuw raakt, kan er permanente zenuwbeschadiging optreden, wat ertoe leidt dat de patiënt gevoelloosheid ervaart. Hoewel dit meestal tijdelijk is, kan de aandoening in ernstige gevallen permanent zijn. Het implantaat moet mogelijk later worden verwijderd. De grootte van de osteotomie en de boorvolgorde zijn minder belangrijk, aangezien niet is aangetoond dat een grotere afstand tot de zenuw de schade minimaliseert. De methode van inbrengen van het apparaat, de richting of andere boorcontrolefuncties kunnen het risico verminderen. Misrekeningen bij planning en voorbereiding kunnen leiden tot zenuwletsel.

Zenuwbeschadiging kan optreden wanneer de chirurg te agressief is bij de plaatsing van het implantaat, als de implantaten in de verkeerde positie worden geplaatst, wanneer de implantaten gewoon te lang zijn of wanneer het implantaat in een ongunstige onderliggende anatomische structuur wordt geplaatst. Het minimaliseren van zenuwletsel zou het resultaat van het tandheelkundig implantaat of een tandheelkundige ingreep moeten helpen. Ondanks een goed voorbereid behandelplan en een nauwgezet uitgevoerde operatie, kunnen er ongelukken gebeuren. Als de chirurg de patiënt op de hoogte heeft gesteld van de mogelijke risico's en de situatie op de juiste manier heeft afgehandeld, kan de patiënt geen claims indienen voor een negatief resultaat van het tandheelkundige proces. Het hoofdstuk onderzoekt de belangrijkste implantaatcomplicaties door zenuw- en sinusproblemen. De specifieke problemen, indien niet op de juiste manier afgehandeld, hebben betrekking op medisch-legale aspecten wanneer patiënten ervoor kiezen om te klagen of een claim in te dienen voor hun letsel als gevolg van zenuwbeschadiging. De tandarts heeft bepaalde wettelijke vereisten, waaronder de noodzaak van schriftelijke toestemming en ervoor zorgen dat de patiënt op de hoogte is van de bijbehorende risico's, en ze moeten bereid zijn om uit te leggen wat er is gedaan.